Studia nad strukturą społeczną wiejskiej Polski

Więcej o książce

Drugi tom Studiów nad strukturą społeczną wiejskiej Polski koncentruje się na relacjach między strukturą społeczną a przestrzenią. Autorzy badają przestrzenne zróżnicowanie struktury społecznej oraz to, jak struktura społeczna wpływa na definiowanie przestrzeni. Kluczowymi pojęciami są „przestrzeń przyswojona” i „przestrzeń naznaczona”. Struktura społeczna, określona przez układ grup społeczno-zawodowych, staje się cechą definiującą i naznaczającą daną przestrzeń, co pozwala na identyfikację obszarów wiejskich zdominowanych przez różne grupy, takie jak robotnicy, rolnicy czy nowa klasa średnia. Wyróżnione typy struktury społecznej — rolniczy, robotniczy, inteligencko-robotniczy i mieszany — są powiązane z dynamiką procesów zmian, takich jak dezagraryzacja, proletaryzacja i gentryfikacja. Autorzy analizują, jak te typy nie tylko są wynikiem zmian, ale także same je kształtują. Zadają pytanie o aktualny stan polskiej wsi, zastanawiając się, czy jest to stan przejściowy, czy nowa jakość obecności polskiej wsi w Polsce i Europie. Książka dostarcza interesujących i nietrywialnych wyników w kontekście porównawczym.