Otton Wielki. Cesarzy i państwo

Więcej o książce

Otton z saskiej dynastii Ludolfingów, urodzony 23 listopada 912 roku, przeszedł do historii jako Otton Wielki, pierwszy rzymsko-niemiecki cesarz. W biografii opublikowanej w 2012 roku z okazji 1100. rocznicy jego urodzin, niemiecki mediewista Matthias Becher przedstawia kontekst panowania tego władcy, jego dramatyczne konflikty z rodziną oraz wpływowymi książętami byłego imperium Karola Wielkiego. Kluczowym momentem rządów Ottona była zwycięska bitwa na Lechowym Polu w 955 roku, która znacząco przyczyniła się do powstrzymania najazdów pogańskich Węgrów na Europę. Becher podkreśla, że określenie Ottona jako „Wielkiego” tylko z powodu stworzenia Rzeszy Niemieckiej jest uproszczeniem. Autor analizuje również dążenia Ottona do zdobycia cesarskiej korony, jego relacje z papiestwem oraz starania o uznanie w Europie przez Bizancjum. Jak zauważa Becher, od momentu rzymskiej koronacji celem Ottona było utrzymanie dominującej pozycji, co udało mu się osiągnąć dzięki zdobyciu władzy w Rzymie, koronacji syna oraz uznaniu przez Cesarstwo Bizantyńskie, ustanawiając tym samym wzór dla swoich następców.