Bookbot

Wezel Gordyjski

Ocena książki

Więcej o książce

Orient i Zachód stanowią spotkanie o kluczowym znaczeniu, według Ernsta Jüngera, który w swoim "Węźle Gordyjskim" podkreśla, że to wydarzenie jest centralne w historii. Jednak to spotkanie często przekształca się w konflikt, z narodami występującymi na starożytnym teatrze, zdominowanym przez blask broni. Refleksje Jüngera, napisane w 1953 roku, pozostają aktualne w kontekście walki między liberalno-demokratycznym Zachodem a totalitarnym Wschodem. Dla Jüngera polarność Wschód-Zachód jest archetypowa i symboliczna, odzwierciedlając podstawowe napięcia ludzkości i jednostki: mythos i ethos, władza i wolność, arbitralność i prawo. Ta wizja kontrastuje z poglądami Carla Schmitta, który dwa lata później proponuje rozróżnienie między lądem a morzem: Wschód jako świat kontynentalny (Rosja i Azja) oraz Zachód jako świat morski (Anglia i Ameryka). Obaj zgadzają się, że Europa może być "centrum ciężkości", które mogłoby sprzyjać jedności planety, pełniąc rolę Trzeciej Siły.

Zakup książki

Wezel Gordyjski, Ernst Jünger

Język
Rok wydania
2013
Oprawa
(twarda)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

4,4
Bardzo dobra
8 Ocena

Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.

Tytuł
Wezel Gordyjski
Język
polski
Rok wydania
2013
Oprawa
twarda
ISBN10
8360940037
ISBN13
9788360940037
Seria
Ocena
4,4 z 5
Opis
Orient i Zachód stanowią spotkanie o kluczowym znaczeniu, według Ernsta Jüngera, który w swoim "Węźle Gordyjskim" podkreśla, że to wydarzenie jest centralne w historii. Jednak to spotkanie często przekształca się w konflikt, z narodami występującymi na starożytnym teatrze, zdominowanym przez blask broni. Refleksje Jüngera, napisane w 1953 roku, pozostają aktualne w kontekście walki między liberalno-demokratycznym Zachodem a totalitarnym Wschodem. Dla Jüngera polarność Wschód-Zachód jest archetypowa i symboliczna, odzwierciedlając podstawowe napięcia ludzkości i jednostki: mythos i ethos, władza i wolność, arbitralność i prawo. Ta wizja kontrastuje z poglądami Carla Schmitta, który dwa lata później proponuje rozróżnienie między lądem a morzem: Wschód jako świat kontynentalny (Rosja i Azja) oraz Zachód jako świat morski (Anglia i Ameryka). Obaj zgadzają się, że Europa może być "centrum ciężkości", które mogłoby sprzyjać jedności planety, pełniąc rolę Trzeciej Siły.