Bookbot

Zwarte Beertjes: De Schaduw en Jan van Beieren

Ocena książki

Parametry

  • 140 stron
  • 5 godzin czytania

Więcej o książce

Croquebol leest de laatste tijd veel geschiedenisboeken en is er van overtuigd dat de geschiedenis zich steeds herhaalt. De gezellen zitten op een terras als Jan van Beieren Bergen en Dalen, een klein iel mannetje en min of meer Schaduw's buurman en een bastaard tak van de bekende Jan van Beieren, hem en Bruno Silvère uitgenodigt om de andere dag op visite te komen. Ze nemen het aanbod aarzelend aan. Croquebol weet te vertellen dat de voorvader van Jan van Beieren met de zelfde naam overigens ook wel Jan zonder genade werd genoemd en dat hij stierf door het likken aan vingers terwijl hij een gebedenboek zat te lezen. Men had namelijk de bladzijdes ingesmeerd met vergif wetende dat Jan de gewoonte had om af en toe aan zijn vingers te likken als hij een bladzijde omsloeg.

Zakup książki

Zwarte Beertjes: De Schaduw en Jan van Beieren, Havank, Pieter Terpstra, Hans van der Kallen

Język
Rok wydania
1975
Oprawa
(miękka)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

4,0
Bardzo dobra
4 Ocena

Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.

Tytuł
Zwarte Beertjes: De Schaduw en Jan van Beieren
Język
holenderski
Wydawca
Bruna
Rok wydania
1975
Oprawa
miękka
Liczba stron
140
ISBN10
9022916626
ISBN13
9789022916629
Seria
Ocena
4 z 5
Opis
Croquebol leest de laatste tijd veel geschiedenisboeken en is er van overtuigd dat de geschiedenis zich steeds herhaalt. De gezellen zitten op een terras als Jan van Beieren Bergen en Dalen, een klein iel mannetje en min of meer Schaduw's buurman en een bastaard tak van de bekende Jan van Beieren, hem en Bruno Silvère uitgenodigt om de andere dag op visite te komen. Ze nemen het aanbod aarzelend aan. Croquebol weet te vertellen dat de voorvader van Jan van Beieren met de zelfde naam overigens ook wel Jan zonder genade werd genoemd en dat hij stierf door het likken aan vingers terwijl hij een gebedenboek zat te lezen. Men had namelijk de bladzijdes ingesmeerd met vergif wetende dat Jan de gewoonte had om af en toe aan zijn vingers te likken als hij een bladzijde omsloeg.