The book offers a comprehensive exploration of the subject, providing a thorough overview that encompasses key concepts, historical context, and contemporary relevance. It serves as an essential resource for understanding the intricacies of the topic, making it suitable for both newcomers and those seeking to deepen their knowledge. The structure allows for easy navigation through various themes and ideas, ensuring readers can grasp the essential elements effectively.
Borges Alef’te düş ile gerçek, eski ile yeni, Batı ile Doğu arasındaki ikiliklerde gidip gelen bir zenginliğin anlatısını sunuyor. Borges’in en verimli döneminde yazdığı hikâyeleri bir araya getiren Alef, İbrani alfabesinin ilk harfi olan “alef”i merkezine alarak, bizi evrenin kökenine ve sonsuzluk düşüncesine götürüyor. Alef uzay boşluğundaki tüm noktaları kapsayan bir noktadır; bu noktadan içeri bakan kişi evreni görür ve onu kucaklar. Burası, sonsuzluğun hem başladığı hem bittiği yerdir. Zaman, kimlik ve ölümsüzlük temaları çevresinde kurulan Alef, farklı gerçeklik ve anlam katmanları vaat eden bir metin. Üstelik Borges’in bu kitapta okuruna bir de sürprizi var: Modern edebiyatın zaman ve uzam sihirbazı, kitapta sadece anlatıcı olarak yer almıyor, karşımıza hikâye kahramanı olarak da çıkıyor. “Jorge Luis Borges, kaderi ince, yıkıcı ve empatik bir tanrının çizimlerine göre cisimleştirir.” RICCARDO CAMPA
Když se potkali v avantgardní londýnské galerii Indica v listopadu 1966, bylo Johnu Lennonovi dvacet šest let a už byl ,,proslulejší než Ježíš". Yoko Ono, třiatřicetiletá Japonka z newyorkské fluxusové scény, vzbuzovala rozruch a provokovala svými výstředmostmi. John Lennon a Yoko Ono zinscenovali svůj vzájemný vztah jako happening a propagovali jednotu mezi uměním a erotikou.
This is an introduction to the culture of Brazil through its music. Taking in "carnival" and "samba," the book focuses on Chico Buarque, a Brazilian musician who has become a national hero through his music.
Jorge Luis Borges to postać kluczowa w literaturze XX wieku, mająca głęboki wpływ na sztukę narracyjną i proces pisania. Jego oddziaływanie jest widoczne w powojennej fikcji, od García Márqueza po Eco, mimo że Borges nie napisał ani jednej powieści. Urodził się w Argentynie w rodzinie kosmopolitycznej, rozwijając miłość do literatury i aktywną wyobraźnię. Po spędzeniu młodości w Europie, wrócił do Buenos Aires w późnych latach 30., aby rozpocząć karierę pisarską. Jego znane zbiory, Ficciones i El Aleph, słyną z enigmatycznego i wyobraźniowego stylu narracji, stając się wzorcami dla latynoamerykańskiej fikcji i torując drogę dla realizmu magicznego. Jednak sława Borgesa rosła powoli, a jego prace nie były w pełni doceniane aż do lat 60. Żyjąc z matką i zmagając się z niepopularnością polityczną, zyskał międzynarodową uwagę w późniejszych latach życia, aż do śmierci w 1986 roku. Biografia, która ukazała się po jego śmierci, odsłania złożoną postać, która unikała sławy i nie zdawała sobie sprawy z literackiej rewolucji, którą zainspirowała. Na podstawie badań w Buenos Aires, James Woodall przedstawia Borgesa jako młodego poetę obsesyjnie zafascynowanego Waltem Whitmanem, nieśmiałego intelektualistę zakochanego oraz literackiego guru poszukującego domowego szczęścia, jednocześnie badając dramatyczne tło Buenos Aires w tym okresie oraz podwójne obsesje Borgesa: jego celibatarną miłość do kobiet i pogardę dla Juana Peróna.
