Amos Oz Książki

"Opowieść o miłości i mroku" to podróż ku historii życia, miłości i obsesji kilku pokoleń rodziny Oza. To autobiografia, która obok fikcji, przedstawia marzenia Oza, książki, te ulubione, i te, które pisał, życie dziwne, czasem trochę lunatyczne, ludzi zastraszonych, marzycieli i szaleńców czasu Palestyny mandatu brytyjskiego i pierwszych lat nowego państwa.

Nowe wydanie w przekładzie z języka hebrajskiego Ze wstępem Pawła Smoleńskiego Pustynne światło pada na kamienne domy. Pomiędzy nimi unosi się kurz i woń kiszonej kapusty. Słychać cienkie głosy dzieci śpiewających w jidysz. Ortodoksyjna Żydówka pakuje do wózka butelkę z oliwą i ryby owiniętą w gazetę. Wielu z tych, którzy kiedyś tu żyli, umarło. Tylko Hitler i Mesjasz są żywi, widać ich na murach i słychać między słowami niemal w każdej odpowiedzi na pytanie pisarza: „Czy i kiedy nastanie tu pokój?”. Amos Oz z notatnikiem w ręku przemierza Jerozolimę i Zachodni Brzeg, by zadawać pytania o skomplikowaną tożsamość Izraela. Rozmawia z robotnikami, żołnierzami, nauczycielami, dziennikarzami, imigrantami i wizjonerami, a wśród nich odnajduje zarówno religijnych fundamentalistów, jak i piewców świeckości. Wsłuchuje się uważnie w głosy o bolesnej przeszłości i niepokojącej teraźniejszości, by stworzyć ponadczasową opowieść o niepewnym jutrze. Pisząc o kraju pełnym światopoglądowych, etnicznych i ekonomicznych kontrastów, tworzy uniwersalną opowieść o winie i karze, odkupieniu i przebaczeniu, w końcu – o tak żywym dziś starciu wartości i interesów. „Gniew i bunt. Na początku lat osiemdziesiątych Amos Oz pokazał Izraelczykom nieopisane oblicze ich kraju. Wielki pisarz w roli mistrza reportażu.” Włodek Goldkorn

Przed państwem kibuc Mecudat Ram. Od strony gór słychać tu czasem huk dział, a nad głową warkot wrogich samolotów. Mimo to w zielonej dolinie, gdzie mieszkają żydowscy osadnicy - starzy i młodzi, pełni ideologicznego zapału lub rozczarowani swoim losem - życie toczy się jak w każdym innym miejscu na świecie. Opuszczony przez żonę Ruwen samotnie wychowuje dzieci, jego córka Nogah wdaje się w niepożądany romans, rozmiłowany w biblijnych cytatach kierowca Ezra zaniedbuje Bronkę, która szuka pocieszenia w ramionach sąsiada, a wszystko to czujnie obserwuje stara Fruma, nałogowo trudniąca się roznoszeniem plotek.

Rozpada się małżeństwo pary bohaterów. Obydwoje próbują szukać przyczyn tego faktu, nie mogąc się z tym pogodzić. Po siedmiu latach Ilana pisze do swego byłego męża pierwszy z serii listów, które otworzą ich własną czarną skrzynkę z zapisem uczuć, jakie im towarzyszyły przy rozstaniu. Erotyczne, komiczne, patetyczne, pełne rozpaczy i nadziei listy odsłonią kulisy walki o duszę ich krnąbrnego syna. Opisują też namiętność oraz układy osobistych powiązań, odzwierciedlające socjalną, polityczną i religijną złożoność współczesnego życia w Izraelu. Według krytyków, powieść wibruje echem żydowskiej literatury od Biblii aż po Bellowa. źródło opisu: Wydawnictwo Niezależna Oficyna Wydawnicza, 1994

Amos Oz zadebiutował w 1961 roku, publikując esej polityczny oraz opowiadanie. W "Tam, gdzie wyją szakale", swojej pierwszej książce z 1965 roku, zawarł osiem opowiadań, które ukazują, jak Oz stał się pisarzem, którym jest. W opowiadaniach obecne są wszystkie kluczowe tematy, które go kształtowały: polityczny Oz opowiada o codziennym życiu w kibucu w wrogim otoczeniu. W opowiadaniach obecny jest izraelsko-palestyński konflikt. Zewnętrzne warunki społeczne nie wyjaśniają jednak w pełni zachowań jednostek: zależą one w równym stopniu od tradycji, fantazji i wierzeń. Już w najwcześniejszych opowiadaniach Amos Oz ukazuje się jako mistrz w śledzeniu najsubtelniejszych emocji swoich postaci, które nie dają się zamknąć w żadnych z góry przyjętych pojęciach. Tutaj mają swoje źródło marzycielskie i utopijne aspekty jego książek – chociaż nadzieje autora i bohaterów na poziomie politycznym i indywidualnym nigdy się nie spełniają.

W swojej kolejnej fascynującej powieści Amos Oz w niezwykły sposób rozprawia się z motywem zdrady... Zimą 1959 roku Szmuel Asz przerywa studia na Uniwersytecie Hebrajskim ze względu na osobisty kryzys wywołany pogorszeniem się sytuacji materialnej, porzuceniem przez dziewczynę oraz poczuciem, że jego praca magisterska pt. Jezus w oczach Żydów utknęła w martwym punkcie. Szukając pracy zarobkowej, znajduje anons z ofertą: dotrzymywanie towarzystwa starszemu niepełnosprawnemu człowiekowi w zamian za zakwaterowanie i skromne wynagrodzenie. I tak Szmuel spędza zimę w domu pracodawców, zyskując tam potrzebny czas i spokój i prowadząc ożywione dyskusje z podopiecznym, w których przewijają się wątki zdrady i wierności, marzycielstwa, obłędu i racjonalności w dziejach narodu żydowskiego oraz w relacjach pomiędzy zwaśnionymi narodami i religiami. Ogniskują się one wokół postaci Judasza Iskarioty, który zdaniem Szmuela odgrywa kluczową rolę we wszystkich żydowskich polemikach z chrześcijaństwem od starożytności aż po czasy nowożytne. Ponadto w życiu mieszkańców domu, staruszka i jego tajemniczej, fascynującej Szmuela synowej, kilka spraw spowija głębokie milczenie...

Książka najwybitniejszego współczesnego izraelskiego pisarza i orędownika procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie. Mieszkańcy odciętej od świata wioski żyją w strachu przed nocą i pobliskim lasem. Przed wieloma laty bowiem, gdy dorośli byli jeszcze dziećmi, nocą zniknęły z wioski wszystkie zwierzęta. Dla dzieci to tylko powtarzana cicho historia. O wydarzeniach owej nocy wiadomo jedynie, że za zniknięcie zwierząt odpowiada demon Nehi. Maja i Mati zbierają się na odwagę i zapuszczają w las, by odkryć prawdę o zwierzętach i o Nehim. Historię wyprawy Mai i Matiego ku prawdzie można odczytać na kilka sposobów: jako współczesną bajkę adresowaną zarówno do dzieci, jak i do dorosłych, przypowieść o losie outsiderów w nietolerancyjnym społeczeństwie lub krytykę relacji historycznych zaciemniających obraz rzeczywistości.

Niezwykła wiwisekcja motywów ludzkich poczynań autorstwa najwybitniejszego pisarza izraelskiego.Krucjata oraz Późna miłość, dwie nowele składające się na tę książkę, łączy paranoiczna wręcz obsesja ich bohaterów. Strach i nienawiść powodujące dowódcą wyprawy krzyżowej sprawiają, że morduje... číst celé

Każdy, kto kiedykolwiek zastanawiał się, jak pisarz kreśli postaci, i chciał zgłębić tajniki jego pracy, będzie miał okazję przyjrzeć się warsztatowi pisarskiemu od podszewki. Rymy życia i śmierci bowiem to fascynująca „opowieść o snuciu opowieści”. Oz, przedstawiając kilka godzin z życia anonimowego pisarza mieszkającego w Tel Awiwie, który przesiaduje w kawiarni, spotyka się z czytelnikami, spaceruje ulicami nocnego miasta, pozwala nam wniknąć w demiurgiczną wyobraźnię twórcy. Pisarz, obserwując i wyławiając z tłumu poszczególne osoby, nadaje im imiona i wymyśla biografie. Łącząc barwne szczegóły, splatając z pozoru oderwane od siebie wątki, tka gęstą materię życia w całej jego różnorodności. Amos Oz, z charakterystyczną dla siebie wrażliwością i wnikliwą znajomością ludzkiej natury, pokazując nam proces powstawania fabuły, jednocześnie pozwala nam o tym zapomnieć i dać się porwać opowieści. Amos Oz to jeden z najciekawszych współczesnych pisarzy. Polski czytelnik zna m.in. jego powieści Mój Michał, Czarna skrzynka (Prix Femina Etranger), Opowieść o miłości i mroku (Prix Culture 2004), szkice literackie Na ziemi Izraela oraz eseistykę. DW REBIS wydał jego książki Aż do śmierci i Nagle w głębi lasu. Od kilku lat Oza wymienia się wśród kandydatów do Nagrody Nobla. W ubiegłym roku zaś otrzymał prestiżową hiszpańską Nagrodę Księcia Asturii.

Ponadczasowa opowieść o miłości i stracie. Studentka literatury hebrajskiej Hannah poznaje studenta geologii Michaela. Pobierają się, dość szybko jednak mimo udanego małżeństwa i macierzyństwa Hannah zaczyna odczuwać pustkę, ucieka w marzenia senne. Pojawiają się w nich bliźniacy, jej towarzysze zabaw z dzieciństwa, raz jako wybawcy, innym razem oprawcy. Oz mistrzowsko maluje postępujący rozpad małżeństwa, wyrafinowanie delikatną kreską, z wyczuciem, ukazując zarazem panoramę Jerozolimy lat pięćdziesiątych XX wieku. Powieść (uznaną przez krytykę za izraelską Panią Bovary) przetłumaczono na kilkadziesiąt języków, na jej podstawie powstał amerykańsko-izraelski film Michael Sheli.

W swojej kolejnej fascynującej powieści Amos Oz w niezwykły spos�b rozprawia się z motywem zdrady... Zimą 1959 roku Szmuel Asz przerywa studia na Uniwersytecie Hebrajskim ze względu na osobisty kryzys wywołany pogorszeniem się sytuacji materialnej, porzuceniem przez dziewczynę oraz poczuciem, że jego praca magisterska pt. Jezus w oczach Żyd�w utknęła w martwym punkcie. Szukając pracy zarobkowej, znajduje anons z ofertą: dotrzymywanie towarzystwa starszemu niepełnosprawnemu człowiekowi w zamian za zakwaterowanie i skromne wynagrodzenie. I tak Szmuel spędza zimę w domu pracodawc�w, zyskując tam potrzebny czas i spok�j i prowadząc ożywione dyskusje z podopiecznym, w kt�rych przewijają się wątki zdrady i wierności, marzycielstwa, obłędu i racjonalności w dziejach narodu żydowskiego oraz w relacjach pomiędzy zwaśnionymi narodami i religiami. Ogniskują się one wok�ł postaci Judasza Iskarioty, kt�ry zdaniem Szmuela odgrywa kluczową rolę we wszystkich żydowskich polemikach z chrześcijaństwem od starożytności aż po czasy nowożytne. Ponadto w życiu mieszkańc�w domu, staruszka i jego tajemniczej, fascynującej Szmuela synowej, kilka spraw spowija głębokie milczenie...

This book features six conversations between Amos Oz and Shira Hadad, who was his editor for the novel Judas. Conducted toward the end of Oz's life, these interviews delve into his thoughts on various themes that shaped his life and career, including writing, guilt, love, death, and the afterlife. In the first interview, "A Heart Pierced by an Arrow," Oz shares his journey to becoming a writer and discusses the challenges of his writing process. "Sometimes" reflects on his insights into men, women, and relationships. "A Room of Your Own" outlines his growth as a writer on the kibbutz and his decision to leave. In "When Someone Beats up Your Child," he addresses the critical reception of his work, while "What No Writer Can Do" covers his experiences teaching literature and his views on contemporary literary instruction. The final piece, "The Lights Have Been Changing Without Us for a Long Time," offers his reflections on fellow writers and the changes he has observed in himself and others over time. The title is inspired by a passage in the first interview, where Oz likens a story to an apple, formed from various elements yet distinct from them.

'Concise, evocative... Dear Zealots is not just a brilliant book of thoughts and ideas - it is a depiction of the struggle of one man who, for decades, has insisted on keeping a sharp, strident and lucid perspective in the face of chaos and at times of madness' David Grossman, winner of the Man Booker International Prize This essential collection of three new essays was written out of a sense of urgency, concern, and a belief that a better future is still possible. It touches on the universal nature of fanaticism and its possible cures; the Jewish roots of humanism and the need for a secular pride in Israel; and the geopolitical standing of Israel in the wider Middle East and internationally. Amos Oz boldly puts forward his case for a two-state solution in what he calls 'a question of life and death for the State of Israel'. Wise, provocative, moving and inspiring, these essays illuminate the argument over Israeli, Jewish and human existence, shedding a clear and surprising light on vital political and historical issues, and daring to offer new ways out of a reality that appears to be closed down.

The Hill of Evil Counsel is a fusion of history and imaginative narrative, re-creating the twilight world of Jerusalem during the fading days of the British Mandate. In these three closely linked stories, Oz vividly evokes the stifling atmosphere of impending crisis as real personalities rub shoulders with fictional characters whose hopes and fears are hauntingly portrayed.

At the heart of each drama is a desire to be better, more principled and worthy of the community's respect. With his trademark compassion and sharp-eyed wit, Amos Oz leaves us with the feeling that what matters most between friends is the invisible tie of our shared humanity.

In these essays, Amos Oz brings his experience as novelist, teacher and critic to bear on the different ways in which diverse writers enter into contact with the reader - by wooing them or by shock tactics. He analyzes writers such as Chekoh, Kafka, Agnon, Garcia Marques, and Raymond Carver.

Fima, our eponymous hero, is a receptionist at a gynaecology clinic. A preposterous, yet curiously attractive figure, he spends his hours fantasising about solving the nation's problems and pursuing women with equivocal success.

This superb collection of essays offers Oz and much more.

This collection features political, personal, and literary essays by a renowned Israeli novelist, offering a lively and questioning perspective on Israel's complex cultural landscape. It delves into the Israeli-Palestinian conflict, the essence of Zionism, and the concept of 'homeland', alongside reflections on socialism and influential Jewish thinkers. Through these essays, the author reveals his own experiences and development, combining skepticism and idealism, which are likely to engage new readers while delighting long-time admirers of his work.

"When Soumchi, an eleven-year-old boy growing up in British-occupied Jerusalem just after World War II, receives a bicycle as a gift from his Uncle Zemach, he is overjoyed-even if it is a girl's bicycle. Ignoring the taunts of other boys in his neighborhood, he dreams of riding far away from them, out of the city and across the desert, toward the heart of Africa. But first he wants to show his new prize to his friend Aldo"

Hailed by Publishers Weekly as "magnificent", this moving novel is set in Israel just before the Six-Day War, and describes life on a kibbutz, where the founders of Israel and their children struggle to come to terms with their land and with each other. "(Oz's) strangest, riskiest, and richest novel".--Washington Post Book World.

The authors roam the gamut of Jewish history to explain the integral relationship of Jews and words. Father and daughter tell the tales behind Judaism's most enduring names, adages, disputes, texts, and quips. These words, they argue, compose the chain connecting Abraham with the Jews of every subsequent generation. From the unnamed, possibly female author of the Song of Songs through obscure Talmudists to contemporary writers, they suggest that Jewish continuity, even Jewish uniqueness, depends not on central places, monuments, heroic personalities, or rituals but rather on written words and an ongoing debate between the generations.

British soldiers patrol the streets, and bullets and bombs are a nightly occurrence. Caught up in the fervour and unrest against the occupying forces, 12-year old Proffy dreams of being an underground fighter. But some of his dreams are less heroic. Temptation lurks everywhere for the youth who wants to be a man - and betrayal not far behind.

In a psychological and metaphysical study of a man, Yoel Ravid, a retired Israeli secret service agent who lives a simple life at home, questions his life and his relationships with women

A novel in stories by acclaimed Israeli author Amos Oz.

Analyses the historical roots of violence and confronts truths about the extremism nurtured throughout society. By bringing us face to face with fanaticism, this title suggests ways in which we can all respond.

In the summer of 1989, at Tel-Kedar, a small settlement in the Negev Desert, the long time love affair between Theo, a sixty-year-old civil engineer, and Noa, a much younger school teacher, is slowly disintegrating.

V jedenácti esejích a článcích pojednává autor, přední současný izraelský prozaik, o tak ožehavých a aktuálních tématech, jakými jsou soudobý sionismus, problematika kompromisních i konfliktních cest k řešení nevraživosti mezi Židy a Araby ad.

„Tahle kniha by se klidně mohla jmenovat Příběh skokana do prázdných bazénů,“ říká izraelský spisovatel Amos Oz. To když vypráví o zlomových okamžicích svého života, kdy se několikrát vydal do neznáma a musel začít znovu – změnil si jméno a opustil domov, podstatnou část života strávil v kibucu, kde si těžce vybojoval podmínky na psaní a nakonec i odtud musel spolu s dětmi a manželkou odejít téměř bez peněz a bez prostředků. Rozhovor s ním vede dlouholetá redaktorka jeho knih Šira Chadadová. Kriticky se ho ptá na jeho psaní a inspirace, politické postoje a vztah k erotice a genderu, empaticky naslouchá, když Oz vypráví o sebevraždě své matky nebo hněvu fanatiků, které pobouřil svými texty. V šesti rozhovorech o vášni a lásce, vině, radosti a smrti přináší ojedinělý a intimní vhled do života a tvorby významného spisovatele, věčného čekatele na Nobelovu cenu za literaturu.

Amos Oz wurde am 4. Mai 1939 als Amos Klausner in Jerusalem geboren und verbrachte dort seine Kindheit. 1954 trat er dem Kibbuz Chulda bei und nahm den Namen Oz an, der auf hebräisch Kraft, Stärke bedeutet. Von 1960 bis 1963 studierte er Literatur und Philosophie an der Hebräischen Universität von Jerusalem und kehrte nach seinem Bachelor-Abschluss in den Kibbuz zurück. Seit dem 6-Tage-Krieg ist er in der israelischen Friedensbewegung aktiv und befürwortet eine Zwei-Staaten-Bildung im israelisch-palästinensichen Konflikt. Er ist Mitbegründer und herausragender Vertreter der seit 1977 bestehenden Friedensbewegung Schalom achschaw (Peace now). Seit 1987 lehrt er Hebräische Literatur an der Ben-Gurion Universität von Negev, Beesheba. Die Werke von Amos Oz wurden in 37 Sprachen übersetzt. Er hat zahlreiche Preise und Auszeichnungen erhalten.

Pragmatisch und visionär entwirft Amos Oz einen neuen Nahen Osten, der für die Zukunft die Lehren der Vergangenheit aufnimmt. Im Dezember 2018 ist der bedeutendste israelische Autor gestorben und hat uns sein Vermächtnis hinterlassen: Der Mensch ist seiner Natur nach offen. Darum wird es auch im Nahen Osten eine Lösung geben – bei gutem Willen aller. Im Juni 2018 trat Amos Oz das letzte Mal öffentlich auf, an der Universität von Tel Aviv hielt er seine letzte Rede, dies ist sein politisches Vermächtnis. Darin plädiert er leidenschaftlich für einen jüdischen wie für einen palästinensischen Staat im Nahen Osten, er mahnt, er warnt und er gibt Hoffnung. Nach allem, was passiert ist, möchte er nie wieder als jüdische Minorität leben. Der israelisch-palästinensische Konflikt müsse geheilt werden. Aber eine Wunde kann man nicht mit einem Stock heilen. Die Heilung brauche Zeit und erfordere zuallererst »eine Sprache der Heilung«, keine der Unterwerfung.

Známý izraelský prozaik a publicista se ve dvojici esejů zamýšlí nad možnými východisky z dlouholetého izraelsko-palestinského konfliktu i nad širším problémem politického a náboženského extremismu, oživeným zejména teroristickými útoky ze září 2001. Ozův pohled na historii blízkovýchodního sporu a vize jeho uspokojivého řešení upoutají svou přímočarostí a odvahou, zároveň však i živým a osobně laděným podáním. Neotřelým způsobem a se smyslem pro humorné odlehčení tíživého tématu se Oz vyslovuje i k aktuálnímu problému světového terorismu, v němž vidí především nový projev odvěkého sváru mezi pragmatismem, pluralismem a tolerancí na jedné straně a různými formami fanatismu na straně druhé.

In jedem Paß, den der junge Staat seinen Bürgern ausstellte, war während der ersten Jahre der Unabhängigkeit Israels vermerkt: »Dieser Paß ist gültig für alle Länder – mit Ausnahme von Deutschland«.

In diesem Essay über Jesus und Judas erzählt der weltbekannte israelische Schriftsteller Amos Oz, wie Jesus für ihn von Kindheit an zu einer Art Begleiter wurde. Geboren in Jerusalem, wurde Amos Oz dazu erzogen, von Kirchen und Kruzifixen den Blick abzuwenden, weil dieser Mann so viel Unheil über das jüdische Volk gebracht habe. Der Bruder seines Großvaters, der berühmte Religionswissenschaftler Joseph Klausner, mahnte dagegen den Knaben: Wenn du an einer Kirche oder einem Kreuz vorübergehst, schau hin, schau genau hin, denn Jesus war einer von uns, einer unserer größten Lehrer, einer unserer größten Visionäre. Amos Oz geht den neutestamentlichen Berichten über Jesu nach und stößt auf die Geschichte vom Verrat des Judas. Sie wird für ihn zum Skandal. In der Erzählung von Judas erkennt er das Tschernobyl des christlichen Antisemitismus und den Beginn und die Gründungslegende einer unheilvollen zweitausendjährigen Geschichte. Wer war Jesus, wer Judas?: Ein engagierter persönlicher Blick!

Terra di profondi contrasti, Israele, anche in letteratura. I racconti qui presentati parlano di sentimenti forti: odio, guerra, sangue e violenza. Eppure non mancano l'amore per le proprie radici, le passioni cocenti, la sensualità.

Amos Oz wurde am 4. Mai 1939 in Jerusalem geboren und starb am 28. Dezember 2018 in Tel Aviv. 1954 trat er dem Kibbuz Chulda bei und nahm den Namen Oz an, der auf Hebräisch Kraft, Stärke bedeutet. Amos Oz war Mitbegründer und herausragender Vertreter der seit 1977 bestehenden Friedensbewegung Schalom achschaw (Peace now) und befürwortete eine Zwei-Staaten-Bildung im israelisch-palästinensichen Konflikt. Sein Werk wurde vielfach ausgezeichnet, unter anderem mit dem Friedenspreis des Deutschen Buchhandels 1992, dem Goethe-Preis der Stadt Frankfurt am Main 2005 und dem Siegfried Lenz Preis 2014. Sein bekanntestes Werk Eine Geschichte von Liebe und Finsternis wurde in alle Weltsprachen übersetzt und 2016 als Film adaptiert. Ruth Achlama, geboren 1945 in Quedlinburg, studierte Rechtswissenschaft in Heidelberg und Bibliothekswissenschaft in Jerusalem. Heute ist sie hauptberuflich als freie Übersetzerin tätig und lebt in Tel Aviv.

Die andere Seite des Krieges – Gespräche mit den Soldaten des Sechstagekriegs Nach dem Sechstagekrieg von 1967 initiierte Avraham Shapira zusammen mit Amos Oz das wohl einflussreichste israelische Buch: „Gespräche mit israelischen Soldaten“. Es entstand, als „nach dem Sechstagekrieg im Land eine Art Siegesrausch war“, so Oz im Vorwort zur Neuauflage. „Kein Mensch in Israel sprach vom menschlichen Leid und erst Recht nicht vom besiegten Feind. Wir hatten das Gefühl, dass man von Mensch zu Mensch gehen und erfahren muss, was die Kämpfer auf dem Schlachtfeld erlebt haben und was sie nach dem Schlachtfeld erlebten.“ Damals vom israelischen Militär stark zensiert, liefern die inzwischen weitgehend autorisierten Interviews einen beeindruckenden Einblick in die andere Seite auch heutiger Kriege.

Powieść ta, nazwana niemiecką Anną Kareniną, opowiada dzieje młodej kobiety, która w imię szczerości uczuć ośmieliła się zbuntować przeciwko pruskiej, junkiersko-ziemiańskiej moralności, ponosząc za to okrutną karę.

„Mit diesem Buch führt Amos Oz uns ein in die erzählte Welt von Samuel J. Agnon, dem großen Klassiker der hebräischen Literatur. Aber diese Einführung macht zugleich mit Amos Oz’ eigenem Erzählen vertraut; denn Agnon war einer seiner Lehrer, dem Amos Oz als junger Student begegnete.“

Na een mislukt eerste huwelijk probeert een jonge vrouw geborgenheid te vinden in een tweede huwelijk.