Mikhail Shishkin Książki

A passionate, eye-opening account of a state entangled in a complex and bloody past, as well as a love letter to a conflicted country.

Na pozór banalna historia. Ona i on. Spotkanie na letnisku. Pierwsza miłość. Listy pełne najintymniejszych zwierzeń. Potem wybucha wojna – on musi jechać do Chin, tam walczyć, cierpieć, może nawet zginąć. Korespondencja jednak trwa nieprzerwanie, stając się odbiciem życia z jego radościami i – częściej – dramatami. Konflikt między rodzicami a dziećmi, związek bez miłości, zdrada, niespełniona potrzeba macierzyństwa, śmiertelna choroba – wszystko to zostaje przelane na papier. Listy bowiem są swoistą kapsułą czasu i zawsze znajdują adresata. Nawet jeśli czas biegnie innym torem dla niej i innym dla niego, a przeszłość miesza się z teraźniejszością. Do spotkania kochanków dochodzi bowiem w listach. Tam, gdzie są miłość i śmierć, jest też odrodzenie.

This debut novel introduces readers to the work of Russia's leading contemporary author, now available in English for the first time. It promises a unique perspective and rich storytelling that reflects the complexities of modern Russian life and culture. The narrative explores profound themes and character dynamics, showcasing the author's distinctive voice and literary prowess.

Название романа происходит из эпизода, в котором мальчик мечтает создать аттракцион с дрессированными мышами, изображающими взятие Измаила. Оно иронично, что подчеркивается именем главного героя Александра Васильевича и фразой его отца: "Эту жизнь, Мишка, нужно брать, как крепость!" Роман посвящён Франческе Штёклин, второй жене писателя. Структура произведения сложная, сюжетные линии обрываются и начинаются заново, часто с судебной речи, которая отвлекается на подробности о деле или личности. Михаил Шишкин объясняет, что автор намеревается написать книгу, но, когда сюжет начинает развиваться, он меняет направление. В итоге все сюжеты отбрасываются, и на поверхность выходит настоящая жизнь автора, включая детали его детства в коммуналке, жизнь с морем, брак с швейцаркой и рождение сына. Герой покидает Россию, видя её как кошмарный сон, от которого невозможно избавиться. Шишкин описывает текст как отражение своей жизни в России, где, несмотря на изменения, глубинные человеческие отношения остаются неизменными. Он определяет жанр как "тотальный роман", где персонажем выступает стиль. В книге переплетаются различные рассказы и стили, включая высокие и непристойные, а также множество аллюзий на классиков и цитат. Частые изменения стиля и старинный язык напоминают "Улисс" Джойса.

Główny bohater, podobnie jak autor, prowadzi życie rosyjskiego tłumacza współpracującego ze szwajcarskimi służbami emigracyjnymi. Historie osób ubiegających się o azyl, które wysłuchuje, tworzą wiele odrębnych opowiadań, przeplatając się z jego codziennością, treścią książki, którą czyta, oraz listami do tajemniczego Nabuchodonnozora, wzbogaconymi o osobiste wspomnienia. Jako pierwszy narrator wciela się w różne postacie, przedstawiając ich losy w różnych konwencjach i stylach. Czytelnik znajdzie tu drastyczne opisy zbrodni, życie więzienne i wojskowe, a także poruszające historie miłosne, realistyczne opisy oraz elementy baśniowej fantastyki i snu. W utworze zawarta jest druga powieść – dziennik popularnej w latach 30. XX wieku śpiewaczki, który sugestywnie oddaje psychikę dziewczęcą i kobiecą oraz życie Rostowa nad Donem w czasach carskich, a potem Moskwy i Paryża lat 20. Włos Wenery to także powieść o pisaniu powieści, ukazująca wskrzeszającą rolę słowa pisanego i dzieła sztuki. Michaił Szyszkin, ur. w 1961 roku, ukończył studia anglistyczne i germanistyczne w Moskwie, był dziennikarzem i nauczycielem. Debiutował w 1993 roku, a jego druga powieść zdobyła rosyjską Nagrodę Bookera w 2000 roku. Trzecia powieść, Włos Wenery, została wyróżniona rosyjską nagrodą „Bolszaja Kniga” w 2006 roku.

654 pages : 25 cm