Parametry
- 560 stron
- 20 godzin czytania
Więcej o książce
Wybitny esej o tożsamości i historii Europy, a zarazem monografia jednej z najważniejszych rzek starego kontynentu. Dunaj. Rzeka, która należy do wielu narodów, kultur, języków i tradycji w dziele Magrisa zamienia się w metaforę złożonej i wielowarstwowej tożsamości współczesnego Europejczyka. Pisarz przemierza rzekę od źródeł do ujścia, a więc od Niemiec do Rumunii, ale jego opowieść nie jest tylko dziennikiem podróży. Magris mistrzowsko posługuje się esejem, reportażem, szkicem literackim i w istocie tworzy z nich odrębny gatunek. Odwiedzane miejsca są pretekstem do opowiadania historii tych zakątków, ale przede wszystkim zachęcają autora do refleksji nad zaginioną Atlantydą, ową Mitteleuropą zdolną połączyć rozmaite elementy kulturowe z Zachodu i Wschodu w nową spójną całość. Jeśli w ogóle można książkę napisać tak, jak płynie rzeka, to właśnie Magrisowi udało się to w pełni. Niespieszna, dygresyjna, erudycyjna. Arcydzieło.
Zakup książki
Dunaj, Claudio Magris
- Język
- Rok wydania
- 2018
- Oprawa
- (twarda)
Metody płatności
Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.
- Tytuł
- Dunaj
- Język
- polski
- Autorzy
- Claudio Magris
- Rok wydania
- 2018
- Oprawa
- twarda
- Liczba stron
- 560
- ISBN10
- 8308064574
- ISBN13
- 9788308064573
- Seria
- Kategorie
- Tagi
- Tematy historyczne, Podróże, Niemcy, Południowa Europa, Włochy, Literatura włoska, Historia kultury, Artyści, Słowacja, Europa Środkowa, Węgry, Etnologia, Rumunia, Austro-Węgry, Habsburgowie, Bratysława, Antropologia kultury, Rzeki, Serbia, Dunaj (rzeka)
- Pierwsze wydanie
- 1986
- Oryginalna nazwa
- Danubio
- Ocena
- 3,9 z 5
- Opis
- Wybitny esej o tożsamości i historii Europy, a zarazem monografia jednej z najważniejszych rzek starego kontynentu. Dunaj. Rzeka, która należy do wielu narodów, kultur, języków i tradycji w dziele Magrisa zamienia się w metaforę złożonej i wielowarstwowej tożsamości współczesnego Europejczyka. Pisarz przemierza rzekę od źródeł do ujścia, a więc od Niemiec do Rumunii, ale jego opowieść nie jest tylko dziennikiem podróży. Magris mistrzowsko posługuje się esejem, reportażem, szkicem literackim i w istocie tworzy z nich odrębny gatunek. Odwiedzane miejsca są pretekstem do opowiadania historii tych zakątków, ale przede wszystkim zachęcają autora do refleksji nad zaginioną Atlantydą, ową Mitteleuropą zdolną połączyć rozmaite elementy kulturowe z Zachodu i Wschodu w nową spójną całość. Jeśli w ogóle można książkę napisać tak, jak płynie rzeka, to właśnie Magrisowi udało się to w pełni. Niespieszna, dygresyjna, erudycyjna. Arcydzieło.


