Więcej o książce
Po co dorastamy? Kim się stajemy? Do kogo się upodabniamy? Najnowsza powieść lubianej na całym świecie autorki. Śliczna buzia dziewczynki o imieniu Giovanna uległa przemianie i zaczęła przypominać szpetną twarz złośliwej kobiety. Ale czy naprawdę? A jeśli tak, to w jakim lustrze trzeba się przejrzeć, żeby odnaleźć samą siebie i siebie ocalić? Poszukiwania nowego oblicza, które zastąpi szczęśliwą dziecięcą buzię, toczą się między dwoma spokrewnionymi biegunami Neapolu, które żywią wobec siebie strach i nienawiść: miastem ze wzgórz, które przybrało maskę wytworności, i tym z dołu, kryjącym się za trywialnością i krzykliwością. Giovanna balansuje między jednym i drugim, upada i się podnosi, zdezorientowana, bo tak na dole, jak i na górze nie znajduje ani odpowiedzi, ani ratunku.
Zakup książki
Zakłamane życie dorosłych, Elena Ferrante
- Język
- Rok wydania
- 2020
- Oprawa
- (miękka)
Metody płatności
Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.
- Tytuł
- Zakłamane życie dorosłych
- Język
- polski
- Autorzy
- Elena Ferrante
- Wydawca
- Sonia Draga
- Rok wydania
- 2020
- Oprawa
- miękka
- Liczba stron
- 456
- ISBN10
- 836651224X
- ISBN13
- 9788366512245
- Seria
- Kategorie
- Tagi
- Rodzina, Literatura współczesna, Relacje, Południowa Europa, Włochy, Seksualność & Intymność, Rodzicielstwo, Dorastanie, Literatura włoska, Dziewczyny, Młodzież, Dzieciństwo, Relacje rodzinne, Genealogia, Nastolatki, Poszukiwanie samego siebie, Okres dojrzewania, Lata 90. XX wieku, Neapol
- Pierwsze wydanie
- 2019
- Oryginalna nazwa
- La vita bugiarda degli adulti
- Ocena
- 3,65 z 5
- Opis
- Po co dorastamy? Kim się stajemy? Do kogo się upodabniamy? Najnowsza powieść lubianej na całym świecie autorki. Śliczna buzia dziewczynki o imieniu Giovanna uległa przemianie i zaczęła przypominać szpetną twarz złośliwej kobiety. Ale czy naprawdę? A jeśli tak, to w jakim lustrze trzeba się przejrzeć, żeby odnaleźć samą siebie i siebie ocalić? Poszukiwania nowego oblicza, które zastąpi szczęśliwą dziecięcą buzię, toczą się między dwoma spokrewnionymi biegunami Neapolu, które żywią wobec siebie strach i nienawiść: miastem ze wzgórz, które przybrało maskę wytworności, i tym z dołu, kryjącym się za trywialnością i krzykliwością. Giovanna balansuje między jednym i drugim, upada i się podnosi, zdezorientowana, bo tak na dole, jak i na górze nie znajduje ani odpowiedzi, ani ratunku.