
Więcej o książce
Człowiek, który śpi to powieść jednowątkowa, w której Perec przedstawia historię mężczyzny przerywającego studia i wycofującego się z życia. Bohater dobrowolnie staje się outsiderem, zrywając więzi i unieważniając dotychczasowe parametry czasu i przestrzeni. Jego egzystencja sprowadza się do minimum, ograniczając się do powtarzalnych gestów zapewniających przetrwanie. Z czasem popada w zobojętnienie i całkowite wyobcowanie, a jego życie wypełniają zajęcia bez znaczenia, takie jak samotne gry w karty, czytanie gazet linijka po linijce czy wędrówki po mieście. Żyje w stanie zawieszenia, wykonując automatyczne czynności, powoli zatracając poczucie rzeczywistości. Dryfuje przez życie, pozbawiony hierarchii i upodobań, ucząc się samotności i bierności. W końcu, uwięziony w iluzji mocy, zaczyna walczyć z odrętwieniem, próbując narzucić swojej egzystencji dyscyplinę. Wprowadza codzienne rytuały i planuje swoje zajęcia, zdając sobie sprawę, że obojętność jest bezużyteczna, a nikt nie może ujść dyktatowi czasu ani historii.
Zakup książki
Człowiek, który śpi, Georges Perec
- Język
- Rok wydania
- 2020
- Oprawa
- (miękka)
Metody płatności
Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.
- Tytuł
- Człowiek, który śpi
- Język
- polski
- Autorzy
- Georges Perec
- Wydawca
- Lokator
- Rok wydania
- 2020
- Oprawa
- miękka
- ISBN10
- 8363056693
- ISBN13
- 9788363056698
- Seria
- Tagi
- Tematy historyczne, Tematyka filozoficzna, Francja, Literatura francuska, Filmowa adaptacja, Studia, Paryż, Wolność, Narracja, Sen, Wykluczenie, Melancholia, Forma Du
- Pierwsze wydanie
- 1967
- Oryginalna nazwa
- Un homme qui dort
- Ocena
- 4,15 z 5
- Opis
- Człowiek, który śpi to powieść jednowątkowa, w której Perec przedstawia historię mężczyzny przerywającego studia i wycofującego się z życia. Bohater dobrowolnie staje się outsiderem, zrywając więzi i unieważniając dotychczasowe parametry czasu i przestrzeni. Jego egzystencja sprowadza się do minimum, ograniczając się do powtarzalnych gestów zapewniających przetrwanie. Z czasem popada w zobojętnienie i całkowite wyobcowanie, a jego życie wypełniają zajęcia bez znaczenia, takie jak samotne gry w karty, czytanie gazet linijka po linijce czy wędrówki po mieście. Żyje w stanie zawieszenia, wykonując automatyczne czynności, powoli zatracając poczucie rzeczywistości. Dryfuje przez życie, pozbawiony hierarchii i upodobań, ucząc się samotności i bierności. W końcu, uwięziony w iluzji mocy, zaczyna walczyć z odrętwieniem, próbując narzucić swojej egzystencji dyscyplinę. Wprowadza codzienne rytuały i planuje swoje zajęcia, zdając sobie sprawę, że obojętność jest bezużyteczna, a nikt nie może ujść dyktatowi czasu ani historii.