
Parametry
- 456 stron
- 16 godzin czytania
Więcej o książce
Książka ta jest kontynuacją Historii piękna, badając relacje między pięknem a brzydotą, które wzajemnie się implikują. Brzydota, często postrzegana jako przeciwieństwo piękna, okazuje się zjawiskiem znacznie bogatszym i bardziej złożonym, niż się powszechnie sądzi. Antologia zawiera teksty z niemal trzech tysięcy lat, wzbogacone niezwykłymi ilustracjami, prowadząc czytelnika przez labirynt koszmarów, strachu i miłości. Odruchy obrzydzenia współistnieją tu z poruszającym współczuciem, a odrzucenie deformacji łączy się z dekadencką ekstazą i naruszaniem klasycznych kanonów. W postaciach demonów, obłąkanych i niepokojących obecnościach, ukazuje się szeroka i często zaskakująca ikonografia brzydoty. Spotykając się z brzydotą natury i duchową, asymetrią, dysharmonią oraz zniekształceniem, napotykamy na różnorodne aspekty, takie jak nikczemność, banalność czy obrzydliwość. Pierwszy zagraniczny wydawca, który zapoznał się z tym dziełem, wykrzyknął: „Jakże piękna jest brzydota!”
Zakup książki
Historia brzydoty, Umberto Eco
- Język
- Rok wydania
- 2015
- Oprawa
- (twarda)
Metody płatności
Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.
- Tytuł
- Historia brzydoty
- Język
- polski
- Autorzy
- Umberto Eco
- Wydawca
- Rebis
- Rok wydania
- 2015
- Oprawa
- twarda
- Liczba stron
- 456
- ISBN10
- 8375100250
- ISBN13
- 9788375100259
- Seria
- Kategorie
- Tagi
- Przyroda, Sztuki piękne, Tematyka filozoficzna, Sztuka, Kobiety, Publikacje fotograficzne, Historia sztuki, Literatura włoska, Przemoc, Kultura, Teraźniejszość, Estetyka, Piękno
- Pierwsze wydanie
- 2007
- Oryginalna nazwa
- Storia della Bruttezza
- Ocena
- 4,3 z 5
- Opis
- Książka ta jest kontynuacją Historii piękna, badając relacje między pięknem a brzydotą, które wzajemnie się implikują. Brzydota, często postrzegana jako przeciwieństwo piękna, okazuje się zjawiskiem znacznie bogatszym i bardziej złożonym, niż się powszechnie sądzi. Antologia zawiera teksty z niemal trzech tysięcy lat, wzbogacone niezwykłymi ilustracjami, prowadząc czytelnika przez labirynt koszmarów, strachu i miłości. Odruchy obrzydzenia współistnieją tu z poruszającym współczuciem, a odrzucenie deformacji łączy się z dekadencką ekstazą i naruszaniem klasycznych kanonów. W postaciach demonów, obłąkanych i niepokojących obecnościach, ukazuje się szeroka i często zaskakująca ikonografia brzydoty. Spotykając się z brzydotą natury i duchową, asymetrią, dysharmonią oraz zniekształceniem, napotykamy na różnorodne aspekty, takie jak nikczemność, banalność czy obrzydliwość. Pierwszy zagraniczny wydawca, który zapoznał się z tym dziełem, wykrzyknął: „Jakże piękna jest brzydota!”
