Bookbot

Historia brzydoty

Ocena książki

Więcej o książce

Książka ta jest kontynuacją Historii piękna, badając relacje między pięknem a brzydotą, które wzajemnie się implikują. Brzydota, często postrzegana jako przeciwieństwo piękna, okazuje się zjawiskiem znacznie bogatszym i bardziej złożonym, niż się powszechnie sądzi. Antologia zawiera teksty z niemal trzech tysięcy lat, wzbogacone niezwykłymi ilustracjami, prowadząc czytelnika przez labirynt koszmarów, strachu i miłości. Odruchy obrzydzenia współistnieją tu z poruszającym współczuciem, a odrzucenie deformacji łączy się z dekadencką ekstazą i naruszaniem klasycznych kanonów. W postaciach demonów, obłąkanych i niepokojących obecnościach, ukazuje się szeroka i często zaskakująca ikonografia brzydoty. Spotykając się z brzydotą natury i duchową, asymetrią, dysharmonią oraz zniekształceniem, napotykamy na różnorodne aspekty, takie jak nikczemność, banalność czy obrzydliwość. Pierwszy zagraniczny wydawca, który zapoznał się z tym dziełem, wykrzyknął: „Jakże piękna jest brzydota!”

Zakup książki

Historia brzydoty, Umberto Eco

Język
Rok wydania
2015
Oprawa
(twarda)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

4,3
Bardzo dobra
269 Ocena

Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.

Tytuł
Historia brzydoty
Język
polski
Wydawca
Rebis
Rok wydania
2015
Oprawa
twarda
Liczba stron
456
ISBN10
8375100250
ISBN13
9788375100259
Seria
Pierwsze wydanie
2007
Oryginalna nazwa
Storia della Bruttezza
Ocena
4,3 z 5
Opis
Książka ta jest kontynuacją Historii piękna, badając relacje między pięknem a brzydotą, które wzajemnie się implikują. Brzydota, często postrzegana jako przeciwieństwo piękna, okazuje się zjawiskiem znacznie bogatszym i bardziej złożonym, niż się powszechnie sądzi. Antologia zawiera teksty z niemal trzech tysięcy lat, wzbogacone niezwykłymi ilustracjami, prowadząc czytelnika przez labirynt koszmarów, strachu i miłości. Odruchy obrzydzenia współistnieją tu z poruszającym współczuciem, a odrzucenie deformacji łączy się z dekadencką ekstazą i naruszaniem klasycznych kanonów. W postaciach demonów, obłąkanych i niepokojących obecnościach, ukazuje się szeroka i często zaskakująca ikonografia brzydoty. Spotykając się z brzydotą natury i duchową, asymetrią, dysharmonią oraz zniekształceniem, napotykamy na różnorodne aspekty, takie jak nikczemność, banalność czy obrzydliwość. Pierwszy zagraniczny wydawca, który zapoznał się z tym dziełem, wykrzyknął: „Jakże piękna jest brzydota!”