Więcej o książce
Wyjątkowa książka ? ?autobiografia pośmiertna? Witolda Gombrowicza opowiedziana jego własnymi słowamiMożna przeczytać w niej to, co sam Gombrowicz napisał o swoim życiu, rodzinie, przyjaciołach, o Polsce, Argentynie, Europie, o literaturze, sztuce, religii, filozofii; jak komentował własne utwory i najważniejsze dla pisarza idee XX wieku. Jest portretem duchowym Gombrowicza zawartym w jednym tomie.Książka niezbędna dla wszystkich, kt�rzy nie przeczytali kilkunastu tom�w utwor�w pisarza; pomocna dla każdego, kto chciałby przypomnieć sobie wcześniejsze lektury.Po swoim świecie oprowadza sam Gombrowicz. Teksty wybrał i ułożył Włodzimierz Bolecki.?Wiatr pseudo- jesienny porywa i mnie, i gna wraz ze mną ? a zawsze w przeszłość ? ma on przywilej wywoływania we mnie przeszłości i nieraz godzinami poddaję się mu, siedząc gdzieś na ławce. Tam, przewiany, usiłuję dokonać rzeczy nad siły a tak upragnionej ? nawiązać z Witoldem Gombrowiczem do epok niepowrotnych?.
Zakup książki
Autobiografia pośmiertna, Witold Gombrowicz
- Język
- Rok wydania
- 2002
- Oprawa
- (twarda)
Metody płatności
Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.
- Tytuł
- Autobiografia pośmiertna
- Język
- polski
- Autorzy
- Witold Gombrowicz
- Wydawca
- Literackie
- Rok wydania
- 2002
- Oprawa
- twarda
- Liczba stron
- 373
- ISBN10
- 8308032516
- ISBN13
- 9788308032510
- Seria
- Kategorie
- Tagi
- Ocena
- 3,5 z 5
- Opis
- Wyjątkowa książka ? ?autobiografia pośmiertna? Witolda Gombrowicza opowiedziana jego własnymi słowamiMożna przeczytać w niej to, co sam Gombrowicz napisał o swoim życiu, rodzinie, przyjaciołach, o Polsce, Argentynie, Europie, o literaturze, sztuce, religii, filozofii; jak komentował własne utwory i najważniejsze dla pisarza idee XX wieku. Jest portretem duchowym Gombrowicza zawartym w jednym tomie.Książka niezbędna dla wszystkich, kt�rzy nie przeczytali kilkunastu tom�w utwor�w pisarza; pomocna dla każdego, kto chciałby przypomnieć sobie wcześniejsze lektury.Po swoim świecie oprowadza sam Gombrowicz. Teksty wybrał i ułożył Włodzimierz Bolecki.?Wiatr pseudo- jesienny porywa i mnie, i gna wraz ze mną ? a zawsze w przeszłość ? ma on przywilej wywoływania we mnie przeszłości i nieraz godzinami poddaję się mu, siedząc gdzieś na ławce. Tam, przewiany, usiłuję dokonać rzeczy nad siły a tak upragnionej ? nawiązać z Witoldem Gombrowiczem do epok niepowrotnych?.




