O STYLU PÓŹNYM MUZYKA I LITERATURA POD PRĄD

Więcej o książce

Edward W. Said, jeden z najwybitniejszych intelektualistów XX wieku, prowadził w latach dziewięćdziesiątych seminarium poświęcone dziełom wielkich muzyków i pisarzy. Temat zasługiwał na książkę, jednak prace przerwała jego śmierć. Tom „On Late Style: Music and Literature Against the Grain” (2006) powstał dzięki żonie i współpracownikom, którzy zebrali jego wykłady i notatki. Fragmentaryczność książki nie umniejsza jej wartości; czytelnik odczuwa jedynie żal, że Said nie zdążył na analizy kolejnych „późnych” dzieł. Książka ukazuje Saida jako znawcę sztuki oraz stylistę, a jego interpretacje dzieł Beethovena, Manna, Kawafisa, Geneta, Becketta czy Goulda są dowodem na wszechstronny rozwój duchowy i intelektualny, którego znaczenie w kulturze często kwestionuje się. „O stylu późnym” ma także osobisty wymiar, ponieważ Said, wiedząc o swojej chorobie, pisał o sobie. „Późny styl to mądrość doświadczenia, smutek przemijania i opanowanie rzemiosła”. Książka kwestionuje utarte przekonania, oferując głębię przeżycia w obliczu śmierci. Edward W. Said (1935–2003) był amerykańsko-palestyńskim krytykiem i teoretykiem kultury, autorem ponad dwudziestu książek, znanym z krytyki polityki USA i Izraela. Zmarł w Nowym Jorku.