Parametry
- 300 stron
- 11 godzin czytania
Więcej o książce
O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.
Zakup książki
O niedogodności narodzin, Emil M. Cioran
- Język
- Rok wydania
- 2021
- Oprawa
- (miękka)
Metody płatności
Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.
- Tytuł
- O niedogodności narodzin
- Język
- polski
- Autorzy
- Emil M. Cioran
- Wydawca
- Aletheia
- Rok wydania
- 2021
- Oprawa
- miękka
- Liczba stron
- 300
- ISBN10
- 8365680882
- ISBN13
- 9788365680884
- Seria
- Tagi
- Tematyka psychologiczna, Tematyka filozoficzna, Francja, Śmierć, Literatura francuska, Samotność, Samobójstwo, Depresja, Poszukiwanie sensu życia, Aforyzmy, Poród, Rumunia, Myślenie, Melancholia, Nihilizm
- Pierwsze wydanie
- 1973
- Oryginalna nazwa
- De l'inconvénient d'être né
- Ocena
- 4,05 z 5
- Opis
- O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.