Kto zabił mojego ojca

Więcej o książce

Powrót do rodzinnego, szarego miasta i odwiedziny u schorowanego ojca stają się dla Édouarda Louisa punktem wyjścia do przejmującej opowieści o relacji z tatą i całą rodziną. Pięćdziesięcioletni mężczyzna zbliża się do końca życia, a syn stara się zrozumieć ich związek, zniszczony przez wstyd, homofobię i biedę. Czułość i miłość mogą ich jeszcze pogodzić, ale krytyczne spojrzenie autora na upokarzający francuski system społeczny dodaje temu przesłaniu buntu. Louis wyraża niezgodę na wyobcowanie i okrucieństwo państwa wobec ubogich, sprzeciwiając się idei, że jednostka sama odpowiada za swój los, ignorując systemową niesprawiedliwość. Ostrzega francuskie elity przed narastającym ubóstwem i gniewem klas niższych, które są zapomniane przez państwo. Przekazuje to również umierającemu ojcu, wskazując, że należy do grupy ludzi skazanych na przedwczesną śmierć przez politykę. Ta kombinacja czułości, miłości, wybaczenia oraz gniewu na nierówność społeczną sprawia, że książka głęboko porusza i zapada w pamięć. Louis staje się coraz bardziej krytyczny i radykalny, a jego dzieło to nie tylko historia przemocy, lecz także atak na politykę i elity, które decydują o losie jednostek.