Bookbot

Jesień średniowiecza

Ocena książki

Więcej o książce

"Jesień Średniowiecza" autorstwa Johana Huizingi to klasyczne dzieło XX-wiecznej humanistyki, które ukazuje czternaste i piętnaste stulecie jako schyłek średniowiecza. Huizinga opisuje ten okres jako czas, w którym średniowieczne myślenie osiąga swoje końcowe stadium, porównując je do drzewa z przejrzałymi owocami, które nie w pełni się rozwijają. Jego praca to barwna panorama późnośredniowiecznego świata, obejmująca Holandię, północne Niemcy i Francję. Autor bada, jak zmieniała się mentalność człowieka w tym czasie, koncentrując się na duchowych przemianach, a nie tylko na czynnikach ekonomicznych. Interesują go idee, takie jak zmiany w etosie rycerskim oraz myśli religijne, zwłaszcza mistyczne. Huizinga zauważa ostre sprzeczności w życiu religijnym, gdzie obelgi wobec kapłanów współistnieją z głębokim przywiązaniem i szacunkiem do nich. W kontekście estetyki autor przekonująco dowodzi, że średniowiecznemu człowiekowi nieznane było pojęcie piękna. Książka ta jest lekturą obowiązkową dla każdego, kto pragnie zrozumieć nie tylko tamte czasy, ale także naturę człowieka nowożytnego i współczesnego.

Zakup książki

Jesień średniowiecza, Johan Huizinga

Język
Rok wydania
1961
Oprawa
(twarda)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

4,1
Bardzo dobra
252 Ocena

Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.

Tytuł
Jesień średniowiecza
Język
polski
Rok wydania
1961
Oprawa
twarda
Seria
Pierwsze wydanie
1919
Oryginalna nazwa
Herfsttij der Middeleeuwen
Ocena
4,05 z 5
Opis
"Jesień Średniowiecza" autorstwa Johana Huizingi to klasyczne dzieło XX-wiecznej humanistyki, które ukazuje czternaste i piętnaste stulecie jako schyłek średniowiecza. Huizinga opisuje ten okres jako czas, w którym średniowieczne myślenie osiąga swoje końcowe stadium, porównując je do drzewa z przejrzałymi owocami, które nie w pełni się rozwijają. Jego praca to barwna panorama późnośredniowiecznego świata, obejmująca Holandię, północne Niemcy i Francję. Autor bada, jak zmieniała się mentalność człowieka w tym czasie, koncentrując się na duchowych przemianach, a nie tylko na czynnikach ekonomicznych. Interesują go idee, takie jak zmiany w etosie rycerskim oraz myśli religijne, zwłaszcza mistyczne. Huizinga zauważa ostre sprzeczności w życiu religijnym, gdzie obelgi wobec kapłanów współistnieją z głębokim przywiązaniem i szacunkiem do nich. W kontekście estetyki autor przekonująco dowodzi, że średniowiecznemu człowiekowi nieznane było pojęcie piękna. Książka ta jest lekturą obowiązkową dla każdego, kto pragnie zrozumieć nie tylko tamte czasy, ale także naturę człowieka nowożytnego i współczesnego.