Bookbot

Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu

Parametry

  • 340 stron
  • 12 godzin czytania

Więcej o książce

Umarli jeżdżą bez biletu to drugi tom Reportera kryminalnego, zawierający opowiadania kryminalne z lat 50. i 60. XX wieku. Krzysztof Kąkolewski ukazuje okres w historii polskiej milicji, kiedy śledczy musieli polegać głównie na intuicji i przenikliwości. Opowieści te przybliżają półświatek tamtych czasów, skrywający się za codziennymi sprawami zwykłych ludzi, w tym włamywaczy i szantażystów. Każda historia odsłania niezwykłe, ludzkie postaci oraz zaskakujące zdarzenia. Kąkolewski, jako reporter kryminalny, pokazuje, jak dociekliwość prowadzi do odkryć. Analizuje ogłoszenia, które nazywa „ascezą słowa”, wciągając się w ich treść. Czasem jego poszukiwania prowadzą do banalnych sytuacji, ale często odkrywa dramaty ludzkie, jak tragedię osoby odpowiedzialnej za śmierć. W innych przypadkach, intuicja prowadzi go do eksperymentatorów-psychologów lub odkrywa wiejskie obyczaje związane z ogłoszeniem o sprzedaży niemowlęcia. Kąkolewski przekształca reportaż w opowiadanie, ukazując głębię ludzkich historii i emocji.

Zakup książki

Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu, Krzysztof Kąkolewski

Język
Rok wydania
2010
Oprawa
(miękka)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

Nikt jeszcze nie ocenił.Oceń

Tytuł
Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu
Język
polski
Rok wydania
2010
Oprawa
miękka
Liczba stron
340
ISBN10
837506484X
ISBN13
9788375064841
Seria
Tagi
Opis
Umarli jeżdżą bez biletu to drugi tom Reportera kryminalnego, zawierający opowiadania kryminalne z lat 50. i 60. XX wieku. Krzysztof Kąkolewski ukazuje okres w historii polskiej milicji, kiedy śledczy musieli polegać głównie na intuicji i przenikliwości. Opowieści te przybliżają półświatek tamtych czasów, skrywający się za codziennymi sprawami zwykłych ludzi, w tym włamywaczy i szantażystów. Każda historia odsłania niezwykłe, ludzkie postaci oraz zaskakujące zdarzenia. Kąkolewski, jako reporter kryminalny, pokazuje, jak dociekliwość prowadzi do odkryć. Analizuje ogłoszenia, które nazywa „ascezą słowa”, wciągając się w ich treść. Czasem jego poszukiwania prowadzą do banalnych sytuacji, ale często odkrywa dramaty ludzkie, jak tragedię osoby odpowiedzialnej za śmierć. W innych przypadkach, intuicja prowadzi go do eksperymentatorów-psychologów lub odkrywa wiejskie obyczaje związane z ogłoszeniem o sprzedaży niemowlęcia. Kąkolewski przekształca reportaż w opowiadanie, ukazując głębię ludzkich historii i emocji.