Bookbot

Necronomicon

Ocena książki

Więcej o książce

Pojęcie Necronomiconu, mrocznej księgi zawierającej niebezpieczną, zakazaną wiedzę, pojawia się w opowiadaniach Lovecrafta. W krótkim opowiadaniu z 1927 roku autor przedstawia fikcyjną historię tego dzieła. Księgę napisał około 730 roku w Damaszku szalony Arab Abdul Alhazred, nadając jej tytuł Al Azif. W 950 roku Theodorus Philetas przetłumaczył Al Azif na grekę, nadając mu tytuł Necronomicon. W 1050 roku Michał, patriarcha Konstantynopola, rozkazał spalić jej kopie. W 1228 roku Olaus Wormius przetłumaczył księgę z greki na łacinę, a cztery lata później papież Grzegorz IX wpisał ją do Indeksu ksiąg zakazanych. Oryginalny arabski tekst uznano za zaginiony, a grecki przekład ukazał się drukiem w XVI wieku, łaciński w XV i XVII wieku. Angielski przekład z XVI wieku nigdy nie został wydany, a oryginalne manuskrypty przetrwały jedynie w fragmentach. W 1692 roku, podczas procesu czarownic w Salem, zniszczono ostatnią znaną kopię grecką. Do początku XX wieku przetrwały nieliczne łacińskie kopie, które znajdowały się w takich miejscach jak Muzeum Brytyjskie czy Uniwersytet Harvarda. Krążą różne wersje tej tajemnej księgi, a oto jedna z nich w polskim przekładzie.

Zakup książki

Necronomicon, Howard Phillips Lovecraft

Język
Rok wydania
2020
Oprawa
(miękka)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

4,3
Bardzo dobra
14914 Ocena

Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.

Tytuł
Necronomicon
Język
polski
Rok wydania
2020
Oprawa
miękka
Liczba stron
240
ISBN10
8379982770
ISBN13
9788379982776
Oryginalna nazwa
A history of Necronomicon
Ocena
4,25 z 5
Opis
Pojęcie Necronomiconu, mrocznej księgi zawierającej niebezpieczną, zakazaną wiedzę, pojawia się w opowiadaniach Lovecrafta. W krótkim opowiadaniu z 1927 roku autor przedstawia fikcyjną historię tego dzieła. Księgę napisał około 730 roku w Damaszku szalony Arab Abdul Alhazred, nadając jej tytuł Al Azif. W 950 roku Theodorus Philetas przetłumaczył Al Azif na grekę, nadając mu tytuł Necronomicon. W 1050 roku Michał, patriarcha Konstantynopola, rozkazał spalić jej kopie. W 1228 roku Olaus Wormius przetłumaczył księgę z greki na łacinę, a cztery lata później papież Grzegorz IX wpisał ją do Indeksu ksiąg zakazanych. Oryginalny arabski tekst uznano za zaginiony, a grecki przekład ukazał się drukiem w XVI wieku, łaciński w XV i XVII wieku. Angielski przekład z XVI wieku nigdy nie został wydany, a oryginalne manuskrypty przetrwały jedynie w fragmentach. W 1692 roku, podczas procesu czarownic w Salem, zniszczono ostatnią znaną kopię grecką. Do początku XX wieku przetrwały nieliczne łacińskie kopie, które znajdowały się w takich miejscach jak Muzeum Brytyjskie czy Uniwersytet Harvarda. Krążą różne wersje tej tajemnej księgi, a oto jedna z nich w polskim przekładzie.