Góra Piasków Seria

Polecana kolejność czytania

1. Piaskowa Góra

   • Joanna Bator

   • 396 stron
   • 14 godzin czytania

   Jadzia toczy się i kula. Dominika jest lekka i krucha. Gdyby Jadzia ją przysiadła, kostki córki chrupnęłyby jak wafelek do lodów. Jednak Dominika nadrabia szybkością, robi uniki. Podskakuje i wygina się jak zając z radzieckiej kreskówki. Każde zbliżenie Dominiki i Jadzi grozi kolizją, niebezpieczeństwo wzrasta proporcjonalnie do odległości, z jakiej na siebie wpadają. Jadzia jest zawsze w tym samym miejscu, to Dominika odlatuje lub nadlatuje lotem koszącym. Ląduje awaryjnie na Piaskowej Górze, aż iskry się sypią, zanim wyhamuje, i już po chwili wzbija się do lotu w obłoku kurzu. [fragment]

   Przeczytaj więcej

   1

   4,4

   Obserwuj

2. Chmurdalia

   • Joanna Bator

   • 432 strony
   • 16 godzin czytania

   Pod moim oknem Cyganka stoi cała zbroczona w krwi, śpiewa córce Jadzia Chmura. Matka kusi syrenim śpiewem, krążąc jak nakręcona, podczas gdy córka, Dominika, pozostaje nieruchoma i cicha, jakby zasnęła. Jadzia wzywa ją do obudzenia, lecz Dominika nie słyszy słów, tylko puste dźwięki, które opadają jak wirujące strzępki materii. W jej śnie niczego nie można policzyć; zaczyna od jeden, ale dwa wymyka się i rozpływa, a na jego miejsce nadciągają białe ławice i chmury. Czasem Dominika czuje zapachy, chwytając je jak nici Ariadny; korzenny zapach sklepów kolonialnych i egzotycznych bazarów, o których kiedyś czytała, splatają się z zapachem spalonego mięsa. Joanna Bator, pisarka i kulturoznawczyni, zdobyła uznanie dzięki swoim powieściom, w tym wałbrzyskiej trylogii. Jej debiutancka powieść, Piaskowa Góra, oraz kolejne części trylogii, Chmurdalia i Ciemno, prawie noc, zostały przetłumaczone na wiele języków. Ciemno, prawie noc zdobyła Nagrodę Nike, a Bator otrzymała także wiele innych nagród literackich, w tym szwajcarską Spycher Prize. Mieszka w Podkowie Leśnej, a w 2017 roku opublikowała swoją pierwszą japońską powieść, Purezento.

   Przeczytaj więcej

   2

   4,4

   Obserwuj