Bookbot

Góra Piasków

W serii „Góra Piasków” śledzimy losy kobiet z jednej rodziny, takich jak Zofia i jej córka Maja, na tle surowego, ale fascynującego krajobrazu. Ich życie wypełnione jest tajemnicami, miłością i stratą, a historia splata osobiste dramaty z szerszymi kontekstami społecznymi i historycznymi. W obliczu burzliwych czasów bohaterki poszukują tożsamości, odkrywając traumatyczne dziedzictwo przeszłości.

Chmurdalia
Piaskowa Góra

Polecana kolejność czytania

  1. Piaskowa Góra

    • 446 stron
    • 16 godzin czytania

    Początek lat 70. poprzedniego wieku, Wałbrzych. Jadzia wysiada z pociągu i czeka na wuja Kazimierza, który ma ją odebrać z dworca. Wuj, zaaferowany pieczarkowym interesem, zapomniał o krewniaczce, lecz los w jego miejsce podstawia nadgórnika Stefana Chmurę. Od tej chwili życie Jadzi, która marzyła o cudzoziemskim mężu i romantycznych podróżach, toczyć się będzie na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna pójdzie ze Stefanem do ołtarza, zamieszka w bloku na Piaskowej Górze, urodzi bliźniaczki: jedną martwą, drugą żywą, Dominikę – niepodobną do nikogo z rodziny. Historie opowiadane przez Bator zaczynają się i kończą w różnych czasach i miejscach, lecz wszystkie zbiegają się na Babelu, jak miejscowi nazywają największy dom na Piaskowej Górze. Babcie Halina i Zofia, matka Jadzia i córka Dominika, cztery kobiety, a między nimi kolejni mężczyźni. Miłości, konflikty i pragnienia, śmierć i narodziny, pogmatwane ludzkie losy i historia kilkudziesięciu lat. Powieść Bator imponuje żelazną dyscypliną, celnością obserwacji i epickim rozmachem. Widok na Polskę z Piaskowej Góry to spojrzenie w samo sedno tego, kim jesteśmy.

    Piaskowa Góra1
    4,4
  2. Chmurdalia

    • 432 strony
    • 16 godzin czytania

    Pod moim oknem Cyganka stoi cała zbroczona w krwi, śpiewa córce Jadzia Chmura. Matka kusi syrenim śpiewem, krążąc jak nakręcona, podczas gdy córka, Dominika, pozostaje nieruchoma i cicha, jakby zasnęła. Jadzia wzywa ją do obudzenia, lecz Dominika nie słyszy słów, tylko puste dźwięki, które opadają jak wirujące strzępki materii. W jej śnie niczego nie można policzyć; zaczyna od jeden, ale dwa wymyka się i rozpływa, a na jego miejsce nadciągają białe ławice i chmury. Czasem Dominika czuje zapachy, chwytając je jak nici Ariadny; korzenny zapach sklepów kolonialnych i egzotycznych bazarów, o których kiedyś czytała, splatają się z zapachem spalonego mięsa. Joanna Bator, pisarka i kulturoznawczyni, zdobyła uznanie dzięki swoim powieściom, w tym wałbrzyskiej trylogii. Jej debiutancka powieść, Piaskowa Góra, oraz kolejne części trylogii, Chmurdalia i Ciemno, prawie noc, zostały przetłumaczone na wiele języków. Ciemno, prawie noc zdobyła Nagrodę Nike, a Bator otrzymała także wiele innych nagród literackich, w tym szwajcarską Spycher Prize. Mieszka w Podkowie Leśnej, a w 2017 roku opublikowała swoją pierwszą japońską powieść, Purezento.

    Chmurdalia2
    4,4