Bookbot

Uzeda

W serii śledzimy losy arystokratki sycylijskiej, która zmaga się z wewnętrznymi konfliktami i rozczarowaniami społecznymi. Jej podróż od młodości do dojrzałości ukazuje marzenia i zawody, a także poszukiwanie spełnienia w patriarchalnym społeczeństwie. Każda opowieść to intymny portret kobiety, która walczy o swoje miejsce i szczęście, odkrywając, że życie jest często tkaniną iluzji.

Wicekrólowie
L'illusione

Polecana kolejność czytania

  1. L'illusione

    • 425 stron
    • 15 godzin czytania

    L'inquieta Teresa Uzeda è l'aristocratica siciliana che molti hanno definito la madame Bovary italiana. Come Flaubert, De Roberto si cala nei turbamenti giovanili di una donna e nelle sue adulte disillusioni, spiandone da vicino umori, infelicità e capricci. Colei che sarà la vera protagonista assente dei Viceré, il cui spirito aleggerà sulle vicende della famiglia Uzeda e sulla storia d'Italia, è qui ritratta dall'infanzia alla maturità, sullo sfondo di una Sicilia aristocratica e patriarcale. Saranno strappi e fallimenti, nel loro succedersi, a scandire la vita di Teresa e il ritmo del romanzo: l'agognata luna di miele, con un marito che non ama, chiuderà la stagione dei sogni adolescenziali; la partenza per raggiungere l'amante, sfidando lo scandalo, diventerà il momento del radicale disinganno, fino all'inevitabile conclusione che "tutta l'esistenza umana si risolve in una illusione".

    L'illusione1
    4,0
  2. Wicekrólowie

    • 696 stron
    • 25 godzin czytania

    Czytelnik pierwszego polskiego wydania Wicekrólów otrzymuje dzieło niezwykłe, uznawane za największą włoską powieść po Narzeczonych Alessandra Manzoniego, według samego Leonardo Sciascia. Ta złożona historia, pełna wyrazistych postaci, osadzona w kontekście Risorgimenta, ukazuje sycylijską kulturę myślenia pokoleniowego i rytualnego bycia na świecie. Federico De Roberto, autor, rozpoczął pracę nad swoim arcydziełem w 1891 roku, a jego wydanie miało miejsce w 1894. Powieść przyjmuje charakter opowieści rodzinnej, w której rodzina staje się laboratorium odwiecznych obyczajów, łączących perfidię, przywiązanie i obrzędowość z okrucieństwem, dziedziczną bezdusznością oraz pragnieniem posiadania i zemsty. Czytelnik, biorąc do ręki tę książkę, staje nad wzburzonym, a jednocześnie niepokojąco nieruchomym morzem. Wchodząc w głąb lektury, może poczuć się oszołomiony nową wiedzą o nieznanym lądzie. Jeśli zawirowania fabuły przytłoczą go, stanie się kompetentny w zakresie sycylijskiego fatum, wyspowej niezmienności i obsesji bezruchu, które wciąż przenikają powietrze wielu tamtejszych domów i instytucji.

    Wicekrólowie2
    4,3