Bookbot

Wiedza o życiu

Ocena książki

Więcej o książce

Alfred Adler (1870-1937) – austriacki psycholog, psychiatra, pedagog, początkowo związany z Zygmuntem Freudem, później jednak stopniowo oddalał się od swego mistrza, tworząc kierunek psychologii indywidualnej, przez kilka lat kierował Kliniką Psychiatryczną w Wiedniu i stworzył pierwszą poradnię wychowawczo-kliniczną dla dzieci. Do jego najważniejszych prac należą Znajomość człowieka, Psychologia indywidualna w wychowaniu, Homoseksualizm i podsumowująca jego poglądy późna praca, właśnie Wiedza o życiu. Męstwo jest samoafirmacją bytu wbrew faktowi niebytu. To akt „ja“ indywidualnego przejawiający się w akceptacji lęku przed niebytem na drodze afirmowania siebie albo jako części jakiejś ogarniającej całości, albo w aspekcie jaźni indywidualnej. Męstwo zawiera zawsze pewne ryzyko, zawsze znajduje się przed groźbą niebytu, czy mamy do czynienia z ryzykiem utraty siebie i stania się rzeczą pośród całej masy innych rzeczy, czy też z utratą własnego świata w jałowym zwróceniu się ku samemu sobie.

Zakup książki

Wiedza o życiu, Alfred Adler

Język
Rok wydania
2018
Oprawa
(miękka)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

3,8
Bardzo dobra
170 Ocena

Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.

Tytuł
Wiedza o życiu
Język
polski
Rok wydania
2018
Oprawa
miękka
Liczba stron
264
ISBN10
8379980999
ISBN13
9788379980994
Oryginalna nazwa
Der Sinn des Lebens
Ocena
3,8 z 5
Opis
Alfred Adler (1870-1937) – austriacki psycholog, psychiatra, pedagog, początkowo związany z Zygmuntem Freudem, później jednak stopniowo oddalał się od swego mistrza, tworząc kierunek psychologii indywidualnej, przez kilka lat kierował Kliniką Psychiatryczną w Wiedniu i stworzył pierwszą poradnię wychowawczo-kliniczną dla dzieci. Do jego najważniejszych prac należą Znajomość człowieka, Psychologia indywidualna w wychowaniu, Homoseksualizm i podsumowująca jego poglądy późna praca, właśnie Wiedza o życiu. Męstwo jest samoafirmacją bytu wbrew faktowi niebytu. To akt „ja“ indywidualnego przejawiający się w akceptacji lęku przed niebytem na drodze afirmowania siebie albo jako części jakiejś ogarniającej całości, albo w aspekcie jaźni indywidualnej. Męstwo zawiera zawsze pewne ryzyko, zawsze znajduje się przed groźbą niebytu, czy mamy do czynienia z ryzykiem utraty siebie i stania się rzeczą pośród całej masy innych rzeczy, czy też z utratą własnego świata w jałowym zwróceniu się ku samemu sobie.