Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL

Więcej o książce

Druga wojna światowa przerwała procesy zmieniające rzeczywistość II RP, nie burząc jednak podstaw modernistycznego podejścia. Przesunięcie Polski w strefę kontroli ZSRR wprowadziło istotne korekty do powojennego modernizmu, którego wspólnym mianownikiem była reglamentacja nowoczesności. Ograniczenia te hamowały procesy modernizacyjne i artystyczną aktywność. Zderzenie modernistycznych postulatów z gospodarką niedoboru sprawiło, że materialne przejawy cywilizacyjnego awansu funkcjonowały jako fantomy istnienia czegoś, co powinno być obecne, lecz nie było dostępne. Mimo ideowej zgodności z projektem PRL, modernizacyjne ambicje społeczeństwa były ograniczane przez politykę i ideologiczną ortodoksję, a podnoszenie poziomu życia obywateli nie było priorytetem nomenklatury. Katalog przedstawia powojenną falę modernizmu w Polsce do końca lat 80. XX wieku, omawiając funkcjonowanie modernistycznych postulatów w warunkach PRL oraz nowe trendy w malarstwie, rzeźbie, architekturze, fotografii i modzie. Album, podzielony na pięć części, ukazuje napięcie między wizualnymi językami a doświadczeniem wojennym, efekty presji ideologicznej na rolę sztuki oraz paradoksalny charakter modernizacji w czasach PRL. Publikacja towarzyszy wystawie, która przedstawia różnorodne interpretacje nowoczesności w historii Polski XX i XXI wieku.