Bookbot

Pieśń o Cimurze

Parametry

  • 212 stron
  • 8 godzin czytania

Więcej o książce

Pieśń o Cimurze to białoruski thriller psychodeliczny. Akcja rozgrywa się w Warszawie. Do stolicy Polski przyjeżdża agent KGB Paweł Kopiejkin, aby rozpracować mitycznego białoruskiego wieszcza Cimura Chomicza. Próbuje przeniknąć do hermetycznych środowisk emigracyjnej inteligencji, odkrywa piękno metropolii i przeżywa prawdziwą miłość. Powieść Andreja Adamowicza jest pełnym ironii przewodnikiem po współczesnej kulturze białoruskiej i geograficznie nieokreślonym pograniczu polsko-białoruskim. Drogie dzieci, piękne panny, odważni panowie, szanowni państwo, przed wami genialnymi niczym sonet Bogdanowicza wśród codziennych wiadomości w pierwszej białoruskiej gazecie ilustrowanej, staję ja, szalbierz, oszust, hipokryta, osoba niegodna nawet tego, by minąć się z wami w zaułku pod gwiaździstym niebem. Nie będę teraz zaprzeczać i przyznaję się do wszystkich moich podłych planów jednym strzałem z obu luf dubeltówki prosto w serce. Strzałem w organ, w którym te plany się narodziły i dojrzewały nocami, rankami i wieczorami, strzałem w odwieczną prawdę gwiaździstego nieba, które, jak niedawno ujawnili najlepsi analitycy KGB Republiki Białoruś, dlatego jest gwiaździste, że każda gwiazda to kula wypuszczona strzałem prawdy z parabellum oficera KGB. fragment spowiedzi kapitana Kopiejkina

Zakup książki

Pieśń o Cimurze, Andrej Adamowicz

Język
Rok wydania
2021
Oprawa
(miękka)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

Nikt jeszcze nie ocenił.Oceń

Tytuł
Pieśń o Cimurze
Język
polski
Rok wydania
2021
Oprawa
miękka
Liczba stron
212
ISBN10
8378932885
ISBN13
9788378932888
Seria
Kategorie
Tagi
Opis
Pieśń o Cimurze to białoruski thriller psychodeliczny. Akcja rozgrywa się w Warszawie. Do stolicy Polski przyjeżdża agent KGB Paweł Kopiejkin, aby rozpracować mitycznego białoruskiego wieszcza Cimura Chomicza. Próbuje przeniknąć do hermetycznych środowisk emigracyjnej inteligencji, odkrywa piękno metropolii i przeżywa prawdziwą miłość. Powieść Andreja Adamowicza jest pełnym ironii przewodnikiem po współczesnej kulturze białoruskiej i geograficznie nieokreślonym pograniczu polsko-białoruskim. Drogie dzieci, piękne panny, odważni panowie, szanowni państwo, przed wami genialnymi niczym sonet Bogdanowicza wśród codziennych wiadomości w pierwszej białoruskiej gazecie ilustrowanej, staję ja, szalbierz, oszust, hipokryta, osoba niegodna nawet tego, by minąć się z wami w zaułku pod gwiaździstym niebem. Nie będę teraz zaprzeczać i przyznaję się do wszystkich moich podłych planów jednym strzałem z obu luf dubeltówki prosto w serce. Strzałem w organ, w którym te plany się narodziły i dojrzewały nocami, rankami i wieczorami, strzałem w odwieczną prawdę gwiaździstego nieba, które, jak niedawno ujawnili najlepsi analitycy KGB Republiki Białoruś, dlatego jest gwiaździste, że każda gwiazda to kula wypuszczona strzałem prawdy z parabellum oficera KGB. fragment spowiedzi kapitana Kopiejkina