Więcej o książce
Wyjątkowe wspomnienia Marii Stauber opisują młodzieńczą przyjaźń jej matki, Lusi Stauber, z Zuzanną Ginczanką, utalentowaną poetką i satyryczką, która zginęła z rąk gestapo w wieku 27 lat w 1944 roku w Krakowie. Ginczanka, znana z buntu i łamania stereotypów, nie potrzebowała męskiej rekomendacji, by zaistnieć w kulturze. W 1936 roku opublikowała swój jedyny tomik poezji, O centaurach, zdobywając uznanie w międzywojennej Warszawie. Mimo upływu lat, jej twórczość wciąż pozostaje poza kanonem. Książka wyróżnia się formą rozmowy matki z córką, ukazując przedwojenną, wielokulturową Polskę w zestawieniu z okrucieństwem wojny. Przeciwstawiona temu jest afirmacja życia, siły oraz moc poczucia humoru. Maria Stauber, urodzona w Warszawie w rodzinie ocalałych z Zagłady, prowadziła po wojnie nieoficjalny salon kultury. Po opuszczeniu Polski w 1968 roku, osiedliła się we Frankfurcie, a następnie we Francji, gdzie pracowała jako architekt wnętrz. Debiutowała jako pisarka w "Czasie Kultury" i "Literaturze". Wydała zbiory opowiadań oraz współpracowała z "Zeszytami Literackimi", pisząc o paryskich wystawach. Przetłumaczyła także sztukę Christiana Siméona.
Zakup książki
Musisz tam wrócić. Historia przyjaźni Lusi Gelmont i Zuzanny Ginczanki, Maria Stauber
- Język
- Rok wydania
- 2018
- Oprawa
- (twarda)
Metody płatności
Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.
- Tytuł
- Musisz tam wrócić. Historia przyjaźni Lusi Gelmont i Zuzanny Ginczanki
- Język
- polski
- Autorzy
- Maria Stauber
- Wydawca
- Marginesy
- Rok wydania
- 2018
- Oprawa
- twarda
- Liczba stron
- 272
- ISBN10
- 8365973537
- ISBN13
- 9788365973535
- Seria
- Ocena
- 3,75 z 5
- Opis
- Wyjątkowe wspomnienia Marii Stauber opisują młodzieńczą przyjaźń jej matki, Lusi Stauber, z Zuzanną Ginczanką, utalentowaną poetką i satyryczką, która zginęła z rąk gestapo w wieku 27 lat w 1944 roku w Krakowie. Ginczanka, znana z buntu i łamania stereotypów, nie potrzebowała męskiej rekomendacji, by zaistnieć w kulturze. W 1936 roku opublikowała swój jedyny tomik poezji, O centaurach, zdobywając uznanie w międzywojennej Warszawie. Mimo upływu lat, jej twórczość wciąż pozostaje poza kanonem. Książka wyróżnia się formą rozmowy matki z córką, ukazując przedwojenną, wielokulturową Polskę w zestawieniu z okrucieństwem wojny. Przeciwstawiona temu jest afirmacja życia, siły oraz moc poczucia humoru. Maria Stauber, urodzona w Warszawie w rodzinie ocalałych z Zagłady, prowadziła po wojnie nieoficjalny salon kultury. Po opuszczeniu Polski w 1968 roku, osiedliła się we Frankfurcie, a następnie we Francji, gdzie pracowała jako architekt wnętrz. Debiutowała jako pisarka w "Czasie Kultury" i "Literaturze". Wydała zbiory opowiadań oraz współpracowała z "Zeszytami Literackimi", pisząc o paryskich wystawach. Przetłumaczyła także sztukę Christiana Siméona.


