Spad vii vs albatros d III 1917-1918

Więcej o książce

Kiedy pierwotnie zaprojektowano francuski SPAD VII i niemiecki Albatros D II, stanowiły one krok w stronę większego nacisku na prędkość i wytrzymałość w walce powietrznej, kosztem manewrowości. Pod koniec 1916 roku Albatros próbował połączyć te cechy, wprowadzając skrzydło seskwiplanowe z zwinnego Nieuporta 17 do swojego D III. Rezultatem było połączenie lepszego widoku w dół i manewrowości Nieuporta z mocą i podwójnymi karabinami maszynowymi Albatrosa D II, ale wiązało się to z wysoką ceną - niepokojącą tendencją do awarii dolnego skrzydła w nurkowaniu. Podczas gdy Albatros (i austriacka firma Oeffag, która budowała myśliwiec na licencji) starał się złagodzić tę słabość różnymi wzmocnieniami, Niemcy opracowali taktyki maksymalizujące mocne strony D III i minimalizujące jego wady. W tym samym czasie Francuzi pracowali nad ulepszeniem SPAD VII, zwiększając moc i wprowadzając bardziej niezawodny system chłodzenia, zanim przeszli do podwójnie uzbrojonego SPAD XIII. W międzyczasie Albatros D III stał się podstawowym myśliwcem niemieckich i austro-węgierskich sił powietrznych w częstych starciach z SPAD VII pilotowanymi przez francuskich, belgijskich, brytyjskich, włoskich i amerykańskich lotników.