Konserwatyzm

Więcej o książce

Adama Wielomskiego nie trzeba nikomu przedstawiać. W swojej najnowszej książce zawarł historię europejskiego konserwatyzmu, jego nurty i postaci, oferując pierwsze w polskiej literaturze tak kompleksowe omówienie tego fascynującego, a jednocześnie mało znanego kierunku myśli. Wkrótce planowane jest wydanie podobnej pracy dotyczącej amerykańskiej myśli konserwatywnej. Badanie tego nurtu utrudnia fakt, że konserwatyzm odnosi się zarówno do doktryny, jak i postawy obrony status quo. To pomieszanie wartości z postawą psychologiczną sprawia, że konserwatyzm wydaje się paradoksalny. Niektórzy konserwatyści, broniąc idei kultury Zachodu, sprzeciwiają się współczesnej polityce, podczas gdy inni, broniąc status quo, odrzucają idee konserwatywne jako burzycielskie. Ukształtowało się przekonanie, że konserwatyzm jest doktryną reakcyjną, i to nie tylko w pejoratywnym, marksistowskim znaczeniu. Prawdziwie reakcyjny konserwatyzm pojawia się jako odpowiedź na rewolucje polityczne, religijne, społeczne i kulturowe. Nie oznacza to jednak, że idee konserwatywne są nowe; przeciwnie, to obecne poglądy są nowością, na podstawie których dokonano rewolucji. Świat ideowy konserwatyzmu jest prastary, będący wynikiem obserwacji rzeczywistości zniszczonej przez rewolucję.