Nowosielski w Łodzi

Więcej o książce

Publikacja przybliża dwunastoletni okres życia Jerzego Nowosielskiego w Łodzi (1950-1962), który był czasem jego twórczego dojrzewania i pierwszych sukcesów artystycznych. W tym czasie artysta odkrywa siebie jako twórcę scenograficznego oraz rozpoczyna monumentalne malarstwo sakralne. Nowosielski, mając dwadzieścia siedem lat, jest żonaty z Zofią Gutkowską i ma już doświadczenia artystyczne, w tym studia ikonopisarstwa oraz asystenturę u Tadeusza Kantora. Aktywnie uczestniczy w tworzeniu artystycznego środowiska Łodzi, związany z Grupą Młodych Plastyków i krakowskim Klubem Artystów. Uczestniczył w licznych wystawach, takich jak Polish Art Today w Nowym Jorku czy I wystawa Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. W Łodzi Nowosielski tworzy zarówno kompozycje abstrakcyjne, jak i realistyczne prace, w tym akty, portrety oraz pejzaże miejskie. Jego styl można określić jako świadomy prymitywizm nowoczesny, co sprawia, że jego obrazy są komunikatywne i pełne wdzięku. W tym okresie pracuje jako kierownik artystyczny w Dyrekcji Teatrów Lalek, wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych oraz w Miejskim Biurze Projektów. W 1956 roku bierze udział w Biennale Sztuki w Wenecji. Łódź opuszcza we wrześniu 1962 roku, a po przeprowadzce do Krakowa pracuje w Akademii Sztuk Pięknych. Publikacja zawiera wybór jego prac malarskich oraz projekty scenograficzne, w tym te przygotowane z żoną.