Bookbot

De Zwarte Dood in Venetië

Pest, politiek en kunst in de dogenstad

Ocena książki

Parametry

  • 96 stron
  • 4 godziny czytania

Więcej o książce

La serenissima wordt Venetië ook wel genoemd, de hoogst serene. Een naam die de stad te danken heeft aan haar welvaart en eeuwenlange onafhankelijke politieke positie. En aan haar schoonheid. Maar achter de voorspoed en kunst van de lagunestad schuilt weemoed. Thomas Mann schreef erover in De dood van Venetië. De Zwarte Dood in Venetië vertelt over het andere Venetië, waar via de havens niet alleen rijkdom, maar ook nietsvermoedend de Zwarte Dood werd binnengehaald. Twee kort op elkaar volgende pestuitbraken eind zestiende en begin zeventiende eeuw eisten tienduizenden slachtoffers en ontvolkten de stad. Alleen het geloof kon het tij keren. Met de gelofte nieuwe godshuizen te bouwen, hoopten de Venetianen de pandemie te bezweren. Vermaarde architecten, beeldhouwers en schilders – zoals Palladio, Tintoretto, Bellini, Titiaan en Veronese – werden uitgenodigd ontwerpen in te dienen voor kerk en interieur. Dankzij gulle schenkingen en aflaten konden de gebouwen snel verrijzen. Eind 1630 waren de Venetianen bevrijd van de pest en kreeg de stad met rijk gedecoreerde koepelkerken haar befaamde silhouet.

Zakup książki

De Zwarte Dood in Venetië, Gerrit Korthals Altes

Język
Rok wydania
2019
Oprawa
(miękka)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

2,4
Nic specjalnego
5 Ocena

Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.

Tytuł
De Zwarte Dood in Venetië
Podtytuł
Pest, politiek en kunst in de dogenstad
Język
holenderski
Rok wydania
2019
Oprawa
miękka
Liczba stron
96
ISBN10
9462494479
ISBN13
9789462494473
Seria
Ocena
2,4 z 5
Opis
La serenissima wordt Venetië ook wel genoemd, de hoogst serene. Een naam die de stad te danken heeft aan haar welvaart en eeuwenlange onafhankelijke politieke positie. En aan haar schoonheid. Maar achter de voorspoed en kunst van de lagunestad schuilt weemoed. Thomas Mann schreef erover in De dood van Venetië. De Zwarte Dood in Venetië vertelt over het andere Venetië, waar via de havens niet alleen rijkdom, maar ook nietsvermoedend de Zwarte Dood werd binnengehaald. Twee kort op elkaar volgende pestuitbraken eind zestiende en begin zeventiende eeuw eisten tienduizenden slachtoffers en ontvolkten de stad. Alleen het geloof kon het tij keren. Met de gelofte nieuwe godshuizen te bouwen, hoopten de Venetianen de pandemie te bezweren. Vermaarde architecten, beeldhouwers en schilders – zoals Palladio, Tintoretto, Bellini, Titiaan en Veronese – werden uitgenodigd ontwerpen in te dienen voor kerk en interieur. Dankzij gulle schenkingen en aflaten konden de gebouwen snel verrijzen. Eind 1630 waren de Venetianen bevrijd van de pest en kreeg de stad met rijk gedecoreerde koepelkerken haar befaamde silhouet.