Bookbot

Saga Pandora - 2: Valentino

Ocena książki

Więcej o książce

Si he de ser sincera, hay tres cosas que me incomodan últimamente:1) No puedo negar que París me dejó sus secuelas.2) Estoy paranoica.3) El Servicio Secreto no deja de controlarme al creer que soy cómplice de un exagente. Ahora, hay tres cosas que empeoran aún más la situación:1) Temo que el MI6 no es por lo que más debo preocuparme, no son los únicos sobre mí.2) Algo me siguió a Londres, y no pienso que sea para nada bueno.3) No creo poder escaparme tan fácilmente del mundo secreto, y no creo que este me deje ir.Es mejor no mencionar la reciente muerte de un estudiante en mi instituto, y a diferencia de todos, no pienso que haya sido un suicidio. ¿Cómo se supone que lidie con todo esto? ¡Apenas puedo con mi vida personal! Con mi familia desconfiando de mí, un asesinato de por medio y el hecho de que no pueda dar dos pasos sin mirar sobre mi hombro o preguntarme si el sujeto a quien acabo de saludar es una potencial amenaza encubierta, la situación no podría estar peor. ¿O sí?Al menos puedo estar segura de que el Chat Noir no me robará nada, no creo que mi hermano pueda decir lo mismo

Zakup książki

Saga Pandora - 2: Valentino, Sofía Dalesio

Język
Rok wydania
2018
Oprawa
(miękka)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

4,7
Doskonała
201 Ocena

Brakuje nam tutaj Twojej recenzji.

Tytuł
Saga Pandora - 2: Valentino
Język
hiszpański
Rok wydania
2018
Oprawa
miękka
Liczba stron
408
ISBN10
8417142843
ISBN13
9788417142841
Seria
Ocena
4,65 z 5
Opis
Si he de ser sincera, hay tres cosas que me incomodan últimamente:1) No puedo negar que París me dejó sus secuelas.2) Estoy paranoica.3) El Servicio Secreto no deja de controlarme al creer que soy cómplice de un exagente. Ahora, hay tres cosas que empeoran aún más la situación:1) Temo que el MI6 no es por lo que más debo preocuparme, no son los únicos sobre mí.2) Algo me siguió a Londres, y no pienso que sea para nada bueno.3) No creo poder escaparme tan fácilmente del mundo secreto, y no creo que este me deje ir.Es mejor no mencionar la reciente muerte de un estudiante en mi instituto, y a diferencia de todos, no pienso que haya sido un suicidio. ¿Cómo se supone que lidie con todo esto? ¡Apenas puedo con mi vida personal! Con mi familia desconfiando de mí, un asesinato de por medio y el hecho de que no pueda dar dos pasos sin mirar sobre mi hombro o preguntarme si el sujeto a quien acabo de saludar es una potencial amenaza encubierta, la situación no podría estar peor. ¿O sí?Al menos puedo estar segura de que el Chat Noir no me robará nada, no creo que mi hermano pueda decir lo mismo