De ommuurde stad geschiedenis van een stadsverdediging

Więcej o książce

Eeuwenlang lagen veel Nederlandse steden verscholen achter muren, torens en poorten. Bij het sluiten van de stadspoorten moesten stedelingen zich haasten om binnen te zijn. De bouw van stadsverdedigingen was kostbaar, maar essentieel voor de veiligheid. Utrecht was de eerste Nederlandse stad die in 1122 begon met de bouw van haar verdediging, aanvankelijk bestaande uit een gracht, vier poorten en enkele torens. Met de uitvinding van baksteen evolueerden deze naar hoge muren met meer dan vijftig torens, noodzakelijk door de steeds geavanceerdere belegeringstechnieken. In 1345 verscheen de graaf van Holland met 30.000 man en grote belegeringsmachines voor de stad, maar de Utrechters gaven geen krimp. Beschermd door hun muren en torens bouwden ze hun eigen belegeringsmachines en weerstonden ze de aanvallen met een regen van pijlen. De auteur vertelt de meeslepende geschiedenis van de Utrechtse stadsverdediging, als representatief voor andere steden. Hij belicht de betekenis van de ommuring in al zijn facetten: bouw, bezetting, belegeringen, aanpassingen, verval en de sloop in de negentiende eeuw. Ook wordt de rol van middeleeuwse burgers in het stadsleger belicht, dat met kleurrijke banieren op pad ging. Het was steeds de vraag wie er na de strijd levend terugkeerde naar de stadspoorten.