Bookbot

Pro Memoria IV

Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa i Małopolski 1803-2019

Więcej o książce

Minęło kilka lat od pierwszego wydania księgi Pro Memoria, a z każdym wznowieniem przypominamy sobie ważne postacie Profesorów związanych z naszą uniwersytetą. W ostatnich dwóch latach, dzięki staraniom Komitetu, udało się odnowić nagrobki Profesorów, takich jak Józef Chojnacki, Adam Stefan Miodoński, Ludwik Teichmann czy Jadwiga Dyakowska. Każdy z nich zasłużył na pamięć w naszej akademickiej wspólnocie. Mamy nadzieję, że pozostaną w sercach członków Uniwersytetu Jagiellońskiego. Powinniśmy pamiętać o zmarłych tak, jak chcielibyśmy, aby pamiętano o nas. W znanym fragmencie poetyckim Cypriana Kamila Norwida podkreśla się, że narody tracąc pamięć, tracą życie. Można to przesłanie zastosować do uniwersytetu, który jest nie tylko wspólnotą żywych, ale także mostem łączącym przeszłość z przyszłością. Uczelnia nie może zamienić uniwersalizmu na unifikację, ponieważ w takim przypadku nawet wielcy naukowcy mogą zniknąć. Tylko jako zbiorowość wolnych ludzi możemy przetrwać trudne czasy i dać świadectwo naszej odwagi. Tego uczą nas życiorysy naszych zmarłych poprzedników.

Zakup książki

Pro Memoria IV, Jan Wiktor Tkaczyński

Język
Rok wydania
2020
Oprawa
(twarda)
Jak tylko się pojawi, wyślemy Ci wiadomość e-mail.

Metody płatności

Nikt jeszcze nie ocenił.Oceń

Tytuł
Pro Memoria IV
Podtytuł
Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa i Małopolski 1803-2019
Język
polski
Oprawa
twarda
ISBN10
8323348790
ISBN13
9788323348795
Seria
Tagi
Opis
Minęło kilka lat od pierwszego wydania księgi Pro Memoria, a z każdym wznowieniem przypominamy sobie ważne postacie Profesorów związanych z naszą uniwersytetą. W ostatnich dwóch latach, dzięki staraniom Komitetu, udało się odnowić nagrobki Profesorów, takich jak Józef Chojnacki, Adam Stefan Miodoński, Ludwik Teichmann czy Jadwiga Dyakowska. Każdy z nich zasłużył na pamięć w naszej akademickiej wspólnocie. Mamy nadzieję, że pozostaną w sercach członków Uniwersytetu Jagiellońskiego. Powinniśmy pamiętać o zmarłych tak, jak chcielibyśmy, aby pamiętano o nas. W znanym fragmencie poetyckim Cypriana Kamila Norwida podkreśla się, że narody tracąc pamięć, tracą życie. Można to przesłanie zastosować do uniwersytetu, który jest nie tylko wspólnotą żywych, ale także mostem łączącym przeszłość z przyszłością. Uczelnia nie może zamienić uniwersalizmu na unifikację, ponieważ w takim przypadku nawet wielcy naukowcy mogą zniknąć. Tylko jako zbiorowość wolnych ludzi możemy przetrwać trudne czasy i dać świadectwo naszej odwagi. Tego uczą nas życiorysy naszych zmarłych poprzedników.