Teatr egzystencjalny w perspektywie biograficznej 7

Więcej o książce

Jest to monografia, którą można czytać z wielu różnych perspektyw, po pierwsze, gdy chce się zrozumieć zawiłą ludzką egzystencję, w której nic nie jest zagwarantowane na zawsze i której nie da się przeżyć w izolacji; po wtóre, gdy podziela się przekonanie, że życie to jest teatr [...]; po trzecie, gdy chce się przyglądać, w jaki sposób realizować jakościowe badania „z ludzkiej perspektywy", jak oddawać głos narratorom i jednocześnie jasno precyzować własną pozycję jako badaczki/badacza; po czwarte [...], gdy chce się włączyć w dyskusję o dorosłości/byciu dorosłym co nie oznacza metrykalnego wieku, ale gotowość do poszukiwania odpowiedzi na trudne pytania, konfrontowania się z bolesnymi doświadczeniami, konstruowania własnej tożsamości. [...] Książka jest inspirująca, czyta się ją z zainteresowaniem, a w przerwach od lektury nie sposób uwolnić się od poruszanych w niej „ludzkich spraw" (wykluczenia, samotności, pragnienia bliskości, dążenia do niezależności, bycia dostrzeganym i uznawanym, itd.), nie sposób nie odnosić ważnych pytań stawianych przez Katarzynę Maliszewską do siebie, do własnego życia. Teatr i niepełnosprawność aktorów i aktorek stał się dla Autorki soczewką poprzez którą przygląda się problematyce sensu i treści życia człowieka.