Reportaż: Wszystkie ziarna piasku

Więcej o książce

Sahara Zachodnia, ostatnia afrykańska kolonia, to miejsce, które sami Saharyjczycy nazywają największym więzieniem świata. Szesnaście lat wojny między Frontem POLISARIO a wojskami marokańskimi oraz dwadzieścia pięć lat negocjacji nie przyniosły rozwiązania konfliktu. W wyniku walk połowa rdzennej ludności uciekła do Algierii, gdzie mieszka w obozach uchodźców, podczas gdy druga część żyje pod brutalną okupacją marokańską, oddzielona od siebie "murem wstydu" – największą fortyfikacją po Wielkim Murze Chińskim. Organizacje międzynarodowe, powołane do obrony pokoju, wydają się być bezsilne. Bartek Sabela, podróżując do El Aai�n, stolicy okupowanej Sahary Zachodniej, otrzymał instrukcje od saharyjskich aktywistów, by nie rozmawiać z nikim dłużej niż czterdzieści sekund i unikać podawania szczegółów. Musiał kłamać, aby przekroczyć granicę, a ukrywając się przed marokańską policją, obserwował życie w okupowanym mieście. Odwiedził także Terytoria Wyzwolone, kontrolowane przez POLISARIO, oraz obozy dla uchodźców w Algierii, które stanowią unikalne zorganizowane państwo na wygnaniu. Książka ukazuje dramatyczną rzeczywistość, z której trudno się oderwać, mimo że nie jest to lektura łatwa.