Zijne Hoogheid de Saint 470

Więcej o książce

De Saint glimlachte. Hoppy leunde achterover in de kussens en schoof zijn hoed zover mogelijk over zijn ogen. De suikerplantages aan weerszijden van de weg waren niet meer dan een vlek; de pisangbomen in de verte schoten als bliksemflitsen voorbij. Cactushagen rezen op om onmiddellijk weer te verdwijnen. Hier en daar liep de weg over een rivier; dan schoot de vegetatie plotseling helder en weelderig op. Doch de Saint schonk er geen enkele aandacht aan; hij had maar één doel: Savanne-la-Mar, het kleine havenplaatsje waar hij de 'Schone Ster' hoopte te treffen en Elaine terug te vinden. Mandeville dook op met zijn rode daken, zijn kleine kerkje, zijn grote hotel. Hoppy probeerde een bedeesd: 'Ik heb dorst, baas.' Simon antwoordde niet, doch boog zich even voorover en haalde een platte heupflacon whisky te voorschijn. De reus lachte verrukt, zette de fles aan zijn mond, en dacht niet meer aan de gevaarlijke snelheid waarmee zij voortraasden! De Saint dacht na. Zou hij Emil en kapitein Bertram terugvinden? Waarom deze ontvoering? Waarom stelde men belang in Elaine Valdor? Waarom bezat die zakdoekjes waarop een vorstelijke kroon stond geborduurd?...