Tam

Więcej o książce

W latach osiemdziesiątych Natasza Goerke po raz pierwszy odwiedziła Nepal, gdzie himalajskie zbocza były jeszcze porośnięte lasami, a smog nie przesłaniał górskich szczytów. Katmandu tętniło życiem, a dzieci bawiły się w rzece Bagmati, otoczonej martwymi krowami. Uliczki pachniały haszyszem, a nieliczni turyści wsiąkali w lokalny klimat, oddając się beztroskiemu snuciu. Z czasem postęp przyniósł zmiany: kafejki internetowe, supermarkety, neonowe światła zaczęły dominować nad gwiazdami. W 2015 roku Nepal nawiedziły dwa trzęsienia ziemi, które na zawsze zmieniły życie wielu Nepalczyków. Natasza Goerke przedstawia kraj, który stał się jej drugim domem, ukazując jego zmysłowość i nieustanną transformację. Malownicze lepianki kontrastują z nowoczesnymi budynkami, a zapach kardamonu miesza się z spalinami. Historia Nepalu jest opowiedziana przez losy monarchów i żebraków, ukazując nieprzewidywalność życia oraz tragedię, która stała się początkiem nowej rzeczywistości. To empatyczna opowieść o małym kraju, pełnym radosnych, naiwnych i biednych ludzi. Autorka zadaje pytanie o to, jak czulibyśmy się, gdyby turyści wtargnęli do naszego domu, zostawiając za sobą bałagan. To tylko fragment tej głębokiej refleksji.