Viktor Andrejevič Suvorov Kolejność książek (chronologicznie)

Porážka, závěrečný díl trilogie Poslední republika Viktora Suvorova, slavného „skandalisty“ druhé světové války, podává čtenáři vysvětlení, proč Sovětský svaz tuto válku nevyhrál, nýbrž naopak prohrál. Kriticky hodnotí rovněž sovětskou a ruskou historiografii druhé světové války. Autorovi nelze upřít mimořádnou poutavost celého díla i přes jeho kontroverzní hodnocení událostí. Proto jsou jeho knihy vydávány v četných překladech.

Действие новой остросюжетной повести Виктора Суворова, приквела романов "Контроль" и "Выбор", разворачивается в 1936 году в обстановке непрекращающейся борьбы за власть, интриг и заговоров внутри руководства СССР. Повесть рассказывает о самом начале процесса укрощения Сталиным карательной машины Советского Союза; читатель узнает о том, при каких обстоятельствах судьба свела друг с другом главных героев романов "Контроль" и "Выбор" и какую цену пришлось заплатить каждому из них за неограниченную власть и возможность распоряжаться судьбами других людей. "Змееед" - уникальная историческая реконструкция событий 1936 года, в том числе событий малоизвестных, а прототипами ее главных героев - Александра Холованова, Ширманова, Сей Сеича и других - стали реальные исторические личности, работавшие рука об руку со Сталиным. В центре повествования - карьера главного героя по кличке Змееед в органах НКВД от простого наблюдателя, агента наружной слежки и палача, исполнителя смертных приговоров, работающего с особо важными "клиентами", до уполномоченного по особо важным делам и заместителя одного из приближенных Сталина. В специальном приложении собраны более 50 фотографий, в том числе уникальные архивные снимки 1930-х годов, публикующиеся впервые и рассказывающие о действующих лицах повести и прототипах ее героев.

В книге, нарушающей все табу и запреты, собраны лучшие исследования и аналитические материалы, подтверждающие правоту Виктора Суворова

О книге Виктора Суворова "Ледокол"

"Разгром" - третья, заключительная книга трилогии В.Суворова "Последняя республика". Каковы были планы Сталина накануне войны? Ожидал ли он вторжения Гитлера? Вопреки общепринятому мнению автор утверждает, что Сталин сам готовил нападение на Германию.

Proč zaútočil Hitler na Sovětský svaz? V této publikaci autor srovnává nejen obnosti J. V. Stalina a A. Hitlera, přičemž ukazuje, jak jejich rozhodnutí ovlivňovala vývoj událostí v Evropě, ale také provádí srovnávání obou armád, jejich výzbroje, organizace a připravenosti na válku. V srpnu 1939 podepsali Hitler a Stalin pažemi Ribbentropa a Molotova pakt o rozdělení Polska. Tento pakt vedl Hitlera neodvratně do situace, kdy musel vést vleklou válku, což bylo samo o sobě katastrofou. Ponecháme-li ovšem stranou, že Německo vedlo tuto válku na několika frontách najednou, což tuto katastrofu zdvojnásobilo. Vše, co po podpisu paktu Molotov-Ribbentrop následovalo, jsou už je detaily, jen jednotlivá zastavení na Hitlerově cestě k sebevraždě. Hitler neprohrál válku v prosinci 1941, ba ani v srpnu, ani v červenci. Prohrál ji v srpnu 1939... Pro mnohé kontroverzní autor knih o druhé světové válce se v této publikaci zaměřuje nejen na srovnávání osobností J. V. Stalina a A. Hitlera, přičemž ukazuje, jak jejich rozhodnutí ovlivňovala vývoj událostí v Evropě, ale také provádí srovnávání obou armád, jejich výzbroje, organizace a připravenosti na válku.

Proč Sovětský svaz prohrál druhou světovou válku Poněkud neotřelé, polemické, místy i značně vyhrocené názory na rozpoutání a průběh 2. světové války, úvahy o jiném možném vývoji událostí. Podle autora SSSR Velkou vlasteneckou válku vyhrál jen "trochu, málo, nedostatečně, rozhodně méně než mohl", odtud podtitul knihy Proč Sovětský svaz prohrál 2. světovou válku. Až s urputnou zavilostí čtenářům předkládá další a další argumenty a fakta, které se snaží interpretovat tak, aby doložil Stalinovy nekalé úmysly a mimořádnou připravenost sovětské Rudé armády na počátku 40. let 20. století na válečný konflikt nesmírného rozsahu, na "osvobozenecký" pochod celou Evropou... Velmi stručně řečeno: Suvorov tvrdí, že Hitler "jen" předběhl Stalina. Bez obalu a dosti náruživě se dohaduje s ruskými i zahraničními historiky, vysokými vojenskými činiteli, novináři i dalšími oponenty. Co je ale hodnověrné a opravdu stojí za zamyšlení a co je zřejmá či skrytá demagogie, musí posoudit čtenář sám. Nezpochybnitelná je ale skutečnost, že napadením Polska 1. září r. 1939 spustil 2. světovou válku Stalinův protějšek německý diktátor Adolf Hitler, který rovněž útokem na Sovětský svaz v červnu r. 1941 učinil z podobných otázek jen spekulace ... Mnohé odkazy přímo v textu nebo citace zřejmě nenahradí solidně zpracovaný (chybějící) poznámkový aparát a rejstříky. Fotografie.

Kniha slavného "skandalisty" druhé světové války podává čtenáři vysvětlení, že Sovětský svaz druhou světovou válku nevyhrál, nýbrž naopak prohrál - a čtivou formou popisuje, co má tímto paradoxním a na první pohled zcela absurdním výrokem na mysli. Jako nápověda nám může sloužit názor, vyslovený Suvorovem už v jiných česky vydaných knihách, že totiž SSSR chystal útok na Německo, ale že Hitler Stalina o pár dní předešel... Tento názor Suvorov v nové knize Poslední republika rozvíjí a konkretizuje.

Po knize "Stín vítězství" připravil Viktor Suvorov další razantní odhalení paradoxů druhé světové války, obzvlášť ve fázi nacistického útoku na SSSR roku 1941. Spolu s maršálem Žukovem (kterého dříve hodnotil kladně-odtud název knihy) se do ohniska autorovy palby dostávají další generálové, spisovatelé a novináři jak z období existence SSSR, tak i současného Ruska.

Эта новая книга Виктора Суворова, псевдоним бывшего офицера разведки В. Резуна, посвящена Второй мировой войне и сложным отношениям между Сталиным и маршалом Жуковым во время войны. Суворов признает, что также стал жертвой советской пропаганды, считал Жукова военным гением и преувеличивал его вклад в победу. Автор отказывается от своих прежних слов о Жукове и пересматривает его роль в войне после тщательного рассмотрения новых доказательств.

„…Když přijde řeč na válku, vzpomínáme na Stalingrad, a když si vzpomeneme Stalingrad, připomene se nám také Žukov. To on, nejslavnější vojevůdce 20. století, byl velitelem jedné z nejskvělejších operací druhé světové války a možná i celé světové historie. Stalingrad je potvrzením nepopiratelné pravdy: Kde je Žukov, tam je i vítězství… Provoláme třikrát Hurá! Géniovi a potom se podíváme po důvěryhodnosti těchto tvrzení. Pojďme se vypravit až k pramenům. Zjistěme si, odkud vešlo ve známost, že plán stalingradské strategické útočné operace navrhl Žukov? Pramen najdeme snadno: Vyprávěl to sám Žukov. To on sám sebe prohlásil za autora plánu operace…“ Viktor Suvorov je pseudonym profesionálního rozvědčíka V. B. Rezuna, který v roce 1978 uprchl do Velké Británie. V SSSR byl nepřítomnosti odsouzen k trestu smrti. Maršál Žukov. Znáte ho z knih, z filmů, z filmové kroniky a z fotografií. Jeho jméno se navždy zapsalo do historie dvacátého století. V nové knize Viktora Suvorova se čtenáři seznámí s portrétem naprosto odlišného Žukova.

Am 2. Januar 1941 wurde im Generalstab der Roten Armee der Sturm auf Königsberg/Pr. durchgespielt, woran auch Marschall Schukow teilnahm. Im schließlich tatsächlich beginnenden krieg fiel der Stalinist vor allem durch strategische Fehler, Aufschneiderei, Selbstbereicherung und Kriegsverbrechen auf.

Moderní ruská, ale i dřívější protistalinská sovětská histografie hodnotí výsledky Stalinových čistek v Rudé armádě v letech 1937 - 1938 mimo jiné takto: ... z pěti maršálů byli popraveni tři. Moderní ruská, ale i dřívější protistalinská sovětská histografie hodnotí výsledky Stalinových čistek v Rudé armádě v letech 1937 - 1938 mimo jiné takto: ... z pěti maršálů byli popraveni tři. Z pěti velitelů armády nezůstal naživu ani jeden. Čistku nepřežil ani jeden armádní komisař prvního stupně. Ze dvanácti armádních velitelů druhého stupně bylo pohřbeno všech dvanáct, ... . Celkem přišlo v čistkách o život čtyřicet tisíc velkých vojevůdců .... Dále historici tvrdí, že: ... porážka Rudé armády v roce 1941 je přímým důsledkem čistek. V roce 1941 postrádali zbylí sovětští velitelé nezbytné skušenosti, neboť na svých místech byli nejvýše jeden rok ... Viktor Suvorov ve svých knihách ovšem klade provokativní otázku: "Jak se mohlo stát, že před popravčími četami skončilo necelých dvacet procent mužů s nárameníky, přesto však v roce 1941 neměla VETŠINA velitelů za sebou více než rok zkušeností s výkonem funkce ...?"

Der ehemalige Generalstabsoffizier der Roten Armee Suworow zeigt auf, daß Stalin nie von dem Ziel der kommunistischen Weltrevolution abgerückt ist und der Zweck seines im Juli 1941 geplanten Überfalls auf das Deutsche Reich die Eroberung ganz Europas und seiner Kolonien war. Suworow beweist anhand von Rüstungsziffern, Aufmarschplänen und anderem Material messerscharf: Hitlers Präventivschlag rettete Europa in letzter Minute vor dem Bolschewismus.

Rosyjscy historycy utrzymują, że klęska Armii Czerwonej w 1941 roku była bezpośrednią konsekwencją wielkiej czystki lat 1937-1938, podczas której Stalin wyeliminował najlepszych i najbardziej błyskotliwych dowódców. Czy jednak rzeczywiście na wojsko spadł wówczas tak druzgocący cios? Czy ci zlikwidowani dowódcy, z Tuchaczewskim na czele, naprawdę byli geniuszami sztuki wojennej? Czy Stalin rzeczywiście wolał otoczyć się samymi głupcami i pochlebcami? I czy panicznie bał się Hitlera?Suworow analizuje dostępne informacje i jak zwykle dochodzi do własnych wniosków, zupełnie odmiennych od opinii uznanych historyków. Twierdzi, że dominacja reprezentowanego przez Stalina łagodniejszego nurtu komunizmu - a nie na przykład bestialskiego marksizmu w wersji Trockiego - była w owym czasie korzystna i dla Rosji, i dla całego świata.Wiktor Suworow - właściwie Władimir Bogdanowicz Rezun - to znany rosyjski pisarz i historyk. Ukończył Wojskową Akademię Dyplomatyczną w Moskwie, a następnie był rezydentem GRU w Genewie. Po ucieczce do Wielkiej Brytanii został zaocznie skazany na karę śmierci. Dom Wydawniczy REBIS opublikował większość jego książek, m.in. Akwarium, GRU, cykle "Lodołamacz" i "Cień zwycięstwa" oraz powieści z cyklu o Nastii Strzeleckiej.

Kontynuacja powieści Kontrola. Rok 1939. Gestapo i czołowe wywiady świata tropią ukrywającego się w Berlinie niebezpiecznego jasnowidza Rudolfa Mazura, głoszącego niepokojącą przepowiednię. Tymczasem w Związku Radzieckim wciąż trwają czystki. Wszechwładne służby bezpieczeństwa kontrolują życie mieszkańców, także najwyższych działaczy państwowych, i nikt nie może czuć się bezpieczny. Rozpoczyna obrady kolejny zjazd partii, w którym biorą udział głównie nowi towarzysze, gdyż przeważającą większość delegatów z poprzedniego zjazdu już rozstrzelano. Stalin natomiast w ramach przygotowań do rewolucji światowej wyznacza agentów, którzy przejmą władzę w wybranych krajach. Bezgranicznie oddana komunizmowi agentka Nastia Strzelecka zostaje kandydatką do objęcia roli królowej Hiszpanii…

В книгах "Освободитель" и "Аквариум" автор изнутри показывает армейскую жизнь и жизнь военной разведки.

Suvorov si vytvořil zvláštní metodu dokazování prezentovaných faktů, která je založena na přesném citování pasáží z mnoha stovek sovětských publikací a na logickém dovozování těchto informací.

Книга Виктора Суворова "Последняя республика" - продолжение популярных произведений "Ледокол" и "День-М".

Moskwa, rok 1936. Nastia Strzelecka jest na pozór przeciętną komsomołką i pracownicą fabryki „Sierp i Młot”. Wkrótce jednak ta nadzwyczaj sprawna fizycznie i zdeterminowana dziewczyna trafia pod opiekę wpływowego towarzysza Chołowanowa, sławnego pilota, zostaje przyjęta do kadry narodowej ZSRR i rozpoczyna intensywny kurs spadochroniarski. Kiedy podczas wielkiej powietrznej parady dochodzi do tragicznego wypadku, Nastia swoją niezłomną postawą zwraca uwagę samego towarzysza Stalina. Wódz przydziela ją do elitarnej jednostki służb specjalnych i Nastia rozpoczyna błyskawiczną karierę. Wygląda na to, że gotowa jest zrobić wszystko dla dobra komunizmu i Związku Radzieckiego…

Roman som beskriver almindelige menneskers dagligdag i Sovjet i tiden op til 2. verdenskrig

Teoria Suworowa na temat - czy Stalin szykowal się na napaść na Europę, ale zostal uprzedzony przez Hitlera

Kto rozpoczął II wojnę światową? Radzieckie kierownictwo wielokrotnie zmieniało stanowisko w tej sprawie... Komuniści obarczają imperialistów całego świata odpowiedzialnością za rozpętane wojny, ale przemilczają niechlubną rolę, jaką w tym największym kataklizmie XX wieku sami odegrali.

Historia i struktura Specnazu - uderzeniowych formacji radzieckiego wywiadu wojskowego. Specnaz to uderzeniowe formacje radzieckiego wywiadu wojskowego, które w swych działaniach łączyły elementy szpiegostwa, terroru oraz szeroko pojętych akcji dywersyjnych i partyzanckich. W ich skład wchodzili zakonspirowani agenci, czyli cudzoziemcy zwerbowani przez radzieckich szpiegów, zawodowe oddziały złożone z najlepszych sportowców ZSRR - często rekordzistów świata czy mistrzów olimpijskich - oraz oddziały utworzone ze starannie wybranych i doskonale przeszkolonych żołnierzy z poboru. Wiktor Suworow w swojej książce wyczerpująco przedstawia historię i strukturę Specnazu, charakterystykę jego głównych komponentów, typowe uzbrojenie i wyposażenie, podstawową taktykę oraz mordercze szkolenie bojowe.

Ta książka jako pierwsza odkryła sekrety najbardziej tajnego wywiadu na świecie - Głównego Zarządu Wywiadowczego, czyli GRU. Przełożona na 27 języków, doczekała się już ponad 70 wydań. Antoni Krauze zrealizował na jej podstawie film kinowy i serial telewizyjny, w których główne role zagrali Jurij Smolskij i Janusz Gajos. Wiktor Suworow odtwarza swoje losy w bezwzględnym, paranoicznym świecie sowieckich służb wywiadowczych. Jako wyróżniający się dowódca kompanii czołgów został zwerbowany do wywiadu wojskowego przez podpułkownika Krawcowa, związanego z wpływową grupą nacisku w ZSRR. Po zrobieniu błyskotliwej kariery w Specnazie trafił do elitarnego GRU. Odbył mordercze szkolenie szpiegowskie i stał się agentem operacyjnym w Europie Zachodniej.

Dopóki w 1978 r. autor tej książki, oficer GRU, nie uciekł do Wielkiej Brytanii, na Zachodzie o radzieckim wywiadzie wojskowym wiedziano tyle co nic. Suworow musiał przekazać oficerom MI5 niemal wszystkie podstawowe wiadomości: o strukturze GRU i jej siatek wywiadowczych, werbunku i metodach zdobywania informacji, łączności z agentami, sposobach przesyłania zdobyczy do ZSRR, a także często nieznanych na Zachodzie dokonaniach tej służby. Tak powstała ta książka - barwna, dowcipna, anegdotyczna, a zarazem jeżąca włos na karku, zwłaszcza gdy pomyśleć, że GRU po ćwierćwieczu od jej wydania najwyraźniej rozkwita.

Brand new condition hardcover book in its also brand new condition decorative dustjacket. This is a first condition, first printing, the true collectible edition. Enjoy being the first to read this book!

Viktor Suvorovi raamat jõudis vene lugejani hilinemisega; inglise keeles ilmus see 1981. aastal, prantsuse keeles 1982. aastal ja tõlgiti ka paljudesse teistesse keeltesse, äratades kõikjal suurt huvi. See ei saanudki teisiti olla: autor, Nõukogude ohvitser, kirjeldab seestpoolt kõige arvukamat, kõige hirmuäratavamat armeed maailmas. Pealegi jõudis raamat, mis kandis pealkirja «Vabastaja jutustused» - seal räägitakse Tšehhoslovakkia vabastamisest» 1968. aastal - lugeja kätte just sel hetkel, kui Nõukogude armee asus «vabastama» Afganistani.