Chantal Akerman Kolejność książek (chronologicznie)

Zeit ihres Lebens vermag die Mutter nichts zu erzählen von ihrem Leid in Auschwitz, während sich die Tochter ihre ganz eigene filmische und künstlerische Sprache erarbeitet, ein Leben in Paris und New York sucht und findet. Als die Mutter schließlich gebrechlich ist, proto­kolliert sie die ihnen gemeinsam verbleibende Zeit. Im wiederkehrenden ­Lachen der Mutter, dem Rhythmus der Tage und Nächte erinnert sich die Tochter an ihr eigenes Leben, blickt auf entscheidende Freundschaften und Liebschaften zurück. Meine Mutter lacht changiert zwischen nüchternem Journal und zärtlicher Anrede, fragiler Auseinandersetzung und intimem Selbstgespräch und ist das schmerzhafte Zeugnis mehrerer Abschiede: ein Schlüssel zum Werk der großen Filmemacherin und ein ergreifendes Stück autobiographischer Literatur.

Ostatnia, a zarazem jedna z najważniejszych książek Chantal Akerman, wybitnej belgijskiej reżyserki, artystki wizualnej i pisarki. Jej radykalny, przenikliwie intymny niby-dziennik to wielowątkowa opowieść o rodzinie, dzieciństwie, dojrzewaniu, burzliwych związkach miłosnych, o wykluwaniu się własnej „innej” tożsamości. Przede wszystkim zaś jest to opowieść o milczeniu okrywającym wojenną przeszłość rodziców reżyserki, polskich Żydów, którzy przeżyli Szoa. Książka ukazała się we współpracy ze Stowarzyszeniem Nowe Horyzonty z okazji retrospektywy filmów Chantal Akerman zorganizowanej podczas 22. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty we Wrocławiu.

Das Buch enthält Farbphotographien von Keyzer, Carl de, Gruyaert, Harry und Webb, Alex und umfasst 118 Seiten.

Sieben moderne Theaterstücke von Akerman, Batberger, Loher, Norén, F. Roth, Walser und Wysocki mit Kurzbiografien und Materialien