Pierre La Mure Książki

Beletrizowany życiorys Henri'ego de Toulouse-Lautreca, napisany przez Pierre'a La Mure'a, przedstawia jednego z najważniejszych przedstawicieli bohemy paryskiej pod koniec XIX wieku oraz jego niezwykły talent jako portrecisty. Toulouse-Lautrec, geniusz uwięziony w chorym ciele, stworzył w swoim krótkim, burzliwym życiu więcej niż wielu innych w długim życiu. W tej porywającej, emocjonalnej książce śledzimy losy artysty od dzieciństwa aż po przedwczesną śmierć. Choć zdobył sławę, jego życie osobiste było pełne bólu, niepowodzeń i porażek, a natura obdarzyła go wyglądem kaleki, co uniemożliwiło mu spełnienie w miłości. W barwnej panoramie powieści pojawia się paryska bohema tamtych czasów - Vincent van Gogh, Edgar Degas, Claude Debussy, César Franck, Oscar Wilde, Sarah Bernhardt, Émile Zola, Anatole France i wielu innych znanych artystów, którzy tworzyli świat genialnego malarza z Moulin Rouge. Henri de Toulouse-Lautrec był nierozerwalnie związany z nocnym życiem paryskiego Montmartru, gdzie znajdował inspirację do swoich obrazów i litograficznych plakatów, które dziś zdobią najsłynniejsze galerie i muzea na świecie.

Oryginalna, nieedytowana wersja jednego z najpopularniejszych utworów fortepianowych Debussy'ego. Ten eteryczny, płynny fragment Suite Bergamasque jest diatoniczny i wykazuje konwencjonalny słownik harmoniczny w tonacji D-dur. Tytuł Clair de lune sugeruje związek z eponimiczną poezją Paula Verlaine'a, opisując wizję dawno zmarłych tancerzy w blasku księżyca. Muzyka przekazuje inneświatowe, przezroczyste i niematerialne cechy tego doświadczenia, jednocześnie zachowując klarowność i definicję. Idealna dla rozwijającego się pianistę na średnim poziomie zaawansowania.

Aká to bola žena, čo celé stáročia dráždila zvedavosť sveta a všetkým otázkam sa vyhýbala úsmevom zamatovo hnedých očí? Prečo sa bohaté patricijské dievča v pätnástich rokoch vydalo za dvojnásobne staršieho veľkoobchodníka s hodvábom? Prečo sa dala ako dvadsaťštyriročná portrétovať a prečo jej to manžel dovolil, hoci si obraz neobjednal? Prečo monu Lisu maľoval Leonardo da Vinci, ktorý bol vo Florencii cudzincom a objednávky na portréty neprijímal? Prečo na tej neveľkej ploche dreva pracoval až pipľavo, hoci maľoval nerád a ani svoje najväčšie diela nebol schopný dokončiť? A najväčšia hádanka zo všetkého - pre koho vlastne ten portrét maľoval?

Ki volt Liza de Gerardini, aki évszázadok óta foglalkoztatja a világot, és aki a szelíd barna szemei mosolyával elkerülte a kérdéseket? Hogyan lehetséges, hogy Leonardo da Vinci megfestette ezt a firenzei háziasszonyt? Miért dolgozott annyit és olyan sokáig egy ilyen kicsi nyárfadarabon, ő, aki "könnyen elfáradt a festéssel", és aki a legnagyobb műveit sem fejezte be? Miért nem adták át a portrét annak az embernek, aki megrendelte? Miért volt még Leonardo kezében, amikor meghalt? És mindennél zavaróbb volt a kérdés, hogy kinek készült a portré?

A világhírű festény modelljének sorsát bogozva az író a XV. század néhány sorsformáló eseményéről, a Mediciekről, a Borgiákról, VIII. Károly francia királyról, a firenzei forradalomról és Savonaroláról olyan megkapó és életteli képet fest, a reneszánsz emberének tőlünk távol eső világát olyan közel hozza hozzánk, és olyan érzékletesség varázsolja számunkra, hogy az olvasó nem teszi le a könyvet a kezéből addig, amíg végére nem ér, anélkül, hogy akarnánk, egyszeriben otthonosak leszünk a múló időben már szertefoszlott csodálatos és kegyetlen világban.

Jenseits des Glücks erzählt von Mendelssohns Liebe zur feurigen italienischen Primadonna Maria Salla und zu Cécile Jeanrenaud, seiner Frau, die eine der schönsten Frauen Europas war. Es ist aber auch die Geschichte einer anderen Art von Liebe, die zu einer Widmung wurde – seiner Liebe zur Musik seines großen Vorgängers Johann Sebastian Bach und seinem Kampf, diese Musik an ihren rechtmäßigen Platz in der Welt zurückzubringen.

Životopisný román o Claude Debussy. Celý Paríž už spal. Okrem neho... Zelené tienidlo lampy usmerňovalo žltý kužeľ svetla, dopadajúci na stôl. Na stoličke spala Linne, prikrčená ako sfinga. A vtedy sa to stalo. Ruka mu znehybnela nad listom notového papiera. Do mysle sa mu zľahka vkrádalamelódia Svitu luny. Vznášala sa a poletovala ako nočný motýľ, a potom sa zasa rýchlo vytratila.