Monika Baďurová Kolejność książek (chronologicznie)

Doprovodná publikace k výstavě z výstavního cyklu Národního muzea SMRT.

Las Pigmejów to ostatnia część trylogii chilijskiej pisarki. Tym razem niepoprawna babcia zabiera swojego wnuka Alexandra i jego brazylijską koleżankę Nadię w stępy afrykańskich lasów równikowych, gdzie napotykają Pigmejów, malutkich ludzi o wielkim sercu. Młodzi bohaterowie będą musieli stoczyć walkę z złem uosabianym przez straszliwego czarownika Sombe oraz okrutnego komendanta Mbenbele. Podobnie jak w Mieście Bestii i Królestwie Złego Smoka od porywających przygód bohaterów nie można się oderwać.

Pojawia się w najmniej spodziewanym momencie - zamaskowany w czarnej pelerynie - i równie szybko znika, zostawiając jedynie swoistą wizytówkę: nakreślony trzema precyzyjnymi cięciami szpady znak. "Z" jak Zorro. To znakomity szermierz, świetny jeździec, sprawny, silny, sprytny i przemyślany jak lis, lis czyli po hiszpańsku zorro.

Sixteen-year-old Alexander Cold accompanies his grandmother, a writer for a geography magazine, to the remote Forbidden Kingdom in the Himalayas to help locate a sacred statue of a golden dragon before it is stolen by a greedy outsider.

Ile człowiek jest w stanie zrobić dla miłości? Jak wiele może dla niej poświęcić?Chile, połowa XIX wieku. Przed drzwiami domu bogatej rodziny zostaje znaleziona maleńka Eliza, niemowlę zawinięte w męską kamizelkę i włożone do skrzynki po marsylskim mydle. Zaskoczone tym rodzeństwo przygarnia... číst celé

Czy można napisać trylogię od końca? Okazuje się, że tak; w każdym razie Isabel Allende na pewno to potrafi. Aurora de Valle, główna bohaterka Portretu w sepii, to wnuczka Elizy Sommers i Pauliny de Valle (postaci z napisanej w roku 1998 Córki fortuny), a zarazem adoptowana córka Severa del Valle, ojca jasnowidzącej Clary z Domu duchów, pierwszej powieści Isabel, opublikowanej w 1982 roku. Historia opowiedziana na kartach Portretu w sepii to brakujące ogniwo łączące obie powieści. Zamykają się w niej losy niektórych bohaterów Córki fortuny, a zarazem zarysowują sytuacje, których rozwiązanie znamy już z Domu duchów. Całość układa się w barwny fresk – jak zawsze u Isabel Allende – splątane ścieżki życia jej bohaterów stanowią odbicie dziejów kraju i całego kontynentu.