Tamara Horìcha Zernja Książki

Kiedy rozum śpi, eksplodują wielkie talenty. Donbas, dramatyczne wydarzenia wiosny i lata 2014 roku. Po wojennej szachownicy porusza się drobna kobieca sylwetka, niosąc nadzieję na zwycięstwo światła nad ciemnością. Córeczka Tamary Dudy wciąga, wzrusza i bawi do łez, będąc hołdem dla wielu bezimiennych bohaterów wojny na wschodzie Ukrainy. Po raz pierwszy usłyszeliśmy słowo „wojna”, które wcześniej nie występowało w leksykonie polityków. Miałam doskonałe warunki do prowadzenia wojny podjazdowej. Filigranowa i niepozorna, znałam te ulice i podwórka, mogłam niepostrzeżenie wyjechać z miasta setką różnych dróg. Nie miałam męża ani dzieci, co wcześniej wydawało mi się porażką, teraz okazało się atutem. FRAGMENTY KSIĄŻKI Marcin Gaczkowski (ur. 1982) – literaturoznawca, historyk, nauczyciel akademicki, tłumacz literatury ukraińskiej i rosyjskiej. Przełożył m.in. wiersze Wasyla Stusa i powieści nominowane do Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus”. Tamara Duda (ur. 1976) – ukraińska dziennikarka, autorka dwóch powieści, wolontariuszka w strefie działań wojennych na wschodzie Ukrainy. Jej debiutancka Córeczka zdobyła nagrodę ukraińskiej redakcji BBC za najlepszą książkę beletrystyczną 2019 roku.

Im Roman "Töchterchen" von Tamara Duda wird die Geschichte von Elfe erzählt, einer jungen Glasgestalterin in Donezk, die sich gegen die russische Invasion wehrt. Der Roman schildert eindringlich die Veränderungen in der Stadt und das Schicksal der Menschen, die zwischen Anpassung und Widerstand stehen.

Друга книга від Горіха Зерня, авторки роману «Доця». «Принцип втручання» – це детектив. І одночасно не-детектив. Це драма і комедія, смішна до сліз і зворушлива до ненависті історія. Це книга, на якій можна ворожити. Героїня книги – жінка з дірою у грудях. На тому місці, де мало б бути серце, у неї діра та є ще таємниці, які з одного боку нас не вбивають, а з другого чомусь не поспішають робити сильнішими. Єдиною опорою і розрадою Станіслави стала робота. Чистий холодний розум, логіка і математика, ось її безпечна гавань, ось світ, у якому вона задає власні правила гри і почувається у безпеці. І з цього світу формул і рівнянь її висмикує прохання. Прохання, яке неможливо відхилити. Але і погодитися теж неможливо, тому що це якось дивно. І абсолютно нелогічно. І ще трошки смертельно небезпечно.