Bartłomiej Zborski Książki

Ponadczasowy tekst George a Orwella, opublikowany w 1945. Na przykładzie sytuacji na farmie pana Jonesa obrazuje, w jaki sposób wypacza się i deformuje każda władza, która zapomni o zasadach demokracji i zechce działać samowolnie. Zwierzęta, które buntują się przeciwko traktowaniu ich przez farmera, zaprowadzają własne porządki. Początkowo wszystkie zwierzęta miały uzyskać równe prawa i równe traktowanie, po czasie okazało się, że są równe i równiejsze. I tak zamknęło się koło, doprowadzając do sytuacji wyjściowej. Orwell, uczestnik wojny domowej w Hiszpanii, zagorzały krytyk ustrojów totalitarnych i zwolennik socjalizmu demokratycznego, uważał, że utrzymanie zasad demokracji wymaga silnej kontroli społeczeństwa, które musi trzymać w ryzach rządzących. Tę wizję - do czego doprowadzić może brak nadzoru nad władzą - zawarł w jednym ze swoich dwóch podstawowych (obok Roku 1984) dzieł. Oto wersja nieznana dotąd czytelnikom, która w niczym nie ustępuje oryginałowi i nie gubi jego oryginalnego sensu. Odwrotnie, ujęta w ramy ilustrowanej opowieści, odsłania swoje dodatkowe oblicze.

Najnowsza, bardzo dobrze przyjęta przez krytykę, powieść wybitnej amerykańskiej pisarki, arcydzieło jej na wpół "gotyckiego" stylu prozy, jakiemu ostatnio hołduje. Osią fabularną przejmującej historii związku Katyi Spivak - pochodzącej z nizin społecznych 16-letniej dziewczyny dorabiającej sobie podczas letnich wakacji opieką nad dziećmi nowobogackiej rodziny Engelhardtów - z arystokratycznym i zamożnym artystą, 68-letnim Marcusem Cullenem Kidderem jest prastara anglosaska lub celtycka pieśń ludowa "The Ballad of Barbara Allen". Rzecz dzieje się w Bayhead Harbor, ekskluzywnej miejscowości wypoczynkowej nad Atlantykiem; początkowo zaskoczona i zdziwiona dziewczyna, skłonna przypisać zainteresowanie swoją osobą przez M. Kiddera wyłącznie względom erotycznym, zostaje stopniowo wciągana w tryby prowadzonej przezeń osobliwej i ekscentrycznej gry, z nieoczekiwanym i niesamowitym finałem.