Chrobak Marzena Kolejność książek (chronologicznie)

Co by się stało, gdyby Roger Casement nigdy nie spotkał Josepha Conrada? Może uniknąłby więzienia, a jego podróż do jądra ciemności nie byłaby tak tragiczna. Casement, twórca raportu z czarnego Kongo, który ujawnił barbarzyństwo białych kolonizatorów, znalazł się w niełasce. Odkrywa nie tylko bestialskie okrucieństwo ludzi, którzy w imię moralnej przewagi mordują swoich podwładnych, ale także przerażającą prawdę – pod powierzchnią kultury ukrywa się potwór, który zagraża i jemu samemu. Gdy odkrywa ciemne strony swojego homoseksualizmu, jego świat ulega zmianie. Oskarżony o zdradę, zaczyna opowiadać swoją historię: dzieciństwo w Irlandii, matkę, która potajemnie go ochrzciła, ojca, który oszalał po jej śmierci, idealizm wyruszający na wyprawę do Afryki, pięknych czarnych tragarzy, których fotografował, i swoje seksualne wyzwolenie w Brazylii. Jego dzienniki, zawierające bulwersujące homoseksualne zapiski, przyczyniają się do decyzji o karze śmierci dla niego. Nawet jego przyjaciel, Joseph Conrad, nie podpisuje listu w obronie Casementa. Kim był Roger Casement? Bohaterem czy zdrajcą? Idealistą czy realistą? Mario Vargas Llosa, inspirowany Jądrem ciemności, bada życie Casementa, co prowadzi do powstania Marzenia Celta.

Tragikomiczna powieść rozgrywa się w latach 90. na Kubie i w Miami, a jej bohaterem jest Stalin Martínez, pechowy dentysta prowadzący monotonny żywot. W ciągu kilku godzin jego życie zmienia się drastycznie: wykonuje „zabieg życia” na zagranicznym turyście, traci ulubiony wentylator oraz żonę, która go zdradza. W wyniku serii dziwnych wydarzeń trafia na łódź porwaną przez muzyków, co prowadzi go do Miami. Tam spotyka brata Lenina, teraz znanego jako Leo, który zarabia jako klaun. To jednak nie koniec przygód Martíneza; wraca na Kubę, a następnie świadomie podejmuje kolejną podróż do Miami przez Meksyk. Poznajemy go, gdy koczuje na dachu domu brata, próbując upodobnić się do kubańskich uchodźców: spalonych słońcem i wychudzonych. Dzięki znakomitej narracji i dużej dawce humoru, książka wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Kuba przedstawiona w powieści jest egzotyczna, ale jednocześnie dziwnie znajoma, przypominając obrazy z filmów Barei: prowizorka, absurdalne przepisy i marzenia o życiu na Zachodzie, które okazuje się inne, niż oczekiwano. Polacy będą czytać tę powieść z rozbawieniem i nutką nostalgii.