Rupert Latimer Kolejność książek (chronologicznie)

Erstmals in deutscher Übersetzung! Gerade hatte Onkel Willie noch als Weihnachtsmann die Gäste der Weihnachtsparty mit allerlei Geschenken überrascht – jetzt liegt er tot im Schnee. Dabei sollte er doch ein schönes Weihnachtsfest abseits des von deutschen Luftangriffen gebeutelten Londons bei seiner Stieftochter Rhoda und deren Familie auf dem Land verbringen. Die Einladung war allerdings nicht ganz uneigennützig, denn Onkel Willie ist weit über 80, unglaublich reich und hat keine direkten Nachkommen. Wenn man besonders nett zu ihm ist, vielleicht ändert er das Testament zu Rhodas Gunsten …? Auf dieses Erbe spekulieren allerdings noch weitere angeheiratete Verwandte aus seinen insgesamt drei Ehen. Nun ist er also unter mysteriösen Umständen gestorben und die Suche nach einem neuen Testament und mutmaßlich vergiftetem Weihnachtsgebäck beginnt. Ein schwarzhumoriger Weihnachtskrimi um Täuschungen, Habgier, schräge Verwandte, mehr oder weniger glaubhafte Alibis und die Frage, ob der Verzehr von Mince Pies vor Weihnachten wirklich Unglück bringt.

Błyskotliwe dialogi, nietuzinkowi bohaterowie i zwodnicze tropy – Poświąteczne morderstwo to wyjątkowy bożonarodzeniowy kryminał Stary dobry wujek Willie, nienasycony łakomczuch i epickie utrapienie w jednym, przybywa na wieś, aby spędzić z krewnymi święta. Traf chce, że w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia zostaje znaleziony martwy w śniegu w stroju Świętego Mikołaja. Wygląda na to, że ktoś mógł zatruć jego czekoladkę... A może chodziło o babeczkę? Policja zaczyna krążyć po domu, a potomkowie Williego, dawni przyjaciele i dalecy krewni zostają wciągnięci w zagmatwane śledztwo. Kto mógł zyskać na jego śmierci? Nadinspektor Culley, próbując dociec, co się dokładnie wydarzyło, napotyka przeróżne komplikacje… Poświąteczne morderstwo, po raz pierwszy opublikowane w 1944 roku, zręcznie wykorzystuje schematy kryminałów Złotej Ery. Napisane jest z ogromną swadą i ze wspaniałym poczuciem humoru. „Poświąteczne morderstwo, pełne ekscentrycznych krewnych, dziwacznych wydarzeń i zabawnych dialogów, gwarantuje znakomitą rozrywkę”. Tom Nolan, „Wall Street Journal”