Jęczmyk Lech Książki

Zdumiewające, że mit o Sokratesie stworzony przez Platona czekał tyle stuleci, aż ktoś zada kilka prostych pytań. Uczynił to LF. Stone, legendarna postać amerykańskiego dziennikarstwa. Będąc już na emeryturze, postanowił napisać książkę o Sokratesie jako o męczenniku wolności słowa. Ten niestrudzony tropiciel prawdy sięgnął do oryginalnych źródeł (w tym celu nauczył się greki) i zaczął odkrywać innego Sokratesa - wroga demokracji, nauczyciela tyranów, spartańskiego kolaboranta - i dochodzić do wniosku, że Ateńczycy mieli powody, częstując filozofa cykutą. „Sprawa Sokratesa to fascynująca wyprawa do starożytnych Aten, którym zawdzięczamy tak wiele w kwestii demokracji i wolności słowa". „Los Angeles Times Book Review" „To intelektualny thriller ożywiający wybitne postacie i społeczeństwo klasycznej Grecji, odsłaniający liczne tajemnice i paradoksy. A przez wszystko to przebija umiłowanie wiedzy, sprawiedliwości i wolności". Anthony Lewis, „New York Times" I. F. Stone – dziennikarz amerykański piszący do najbardziej renomowanych czasopism. Przez dziewiętnaście lat wydawał własnym sumptem tygodnik „LF. Stone Weekly", w którym demaskował sprawy przemilczane przez prasę wielkonakładową. Jest autorem tuzina książek, m.in. In a Time of Torment, Polemics and Prophecies i The Killings at Kent State. Wykładał na Oxford University, Yale University oraz Harvard University. Zmarł w 1989 roku.

Jedna z najwybitniejszych powieści amerykańskich XX wieku, a zarazem najsłynniejsza powieść o II wojnie światowej. Utrzymana w poetyce czarnego humoru, ukazuje bezsens wojny i armii jako instytucji, wyśmiewa mechanizmy społeczne rządzące się logiką absurdu. Jej bohaterowie to zbiorowisko wariatów, fanatyków, idiotów i oportunistów, ale nade wszystko ludzi, którzy pragną jednego – przeżyć. Pilot Yossarian jest przekonany, że wszyscy dybią na jego życie – zarówno Niemcy, jak i dowódcy jego jednostki, zmuszający go do udziału w coraz większej liczbie misji bojowych. Udaje wariata, by wykpić się od dalszych lotów. Tymczasem otaczają go sami wariaci. Major Major Major, który przyjmuje podwładnych tylko wtedy, gdy go nie ma; porucznik Scheisskopf, którego działalność ogranicza się do urządzania defilad; porucznik Milo Minderbinder, który traktuje wojnę jako sposób na zbicie majątku i bombarduje własne pozycje, bo dogadał się z nieprzyjacielem. Oficjalnie w amerykańskim wojsku nie ma miejsca dla wariatów; choroba psychiczna stanowi wystarczający powód, by zostać natychmiast odesłanym do domu. Przepisy są w tym względzie bardzo wyraźne. Jest jednak mały kruczek: osławiony „paragraf 22”. [opis wydawcy]

Paranoiczna powieść grozy utrzymana w konwencji dziennika. Jego domniemaną autorką jest Misty, dawniej obiecująca malarka, teraz znudzona gospodyni domowa, której mąż pogrążony jest w głębokiej śpiączce po nieudanej próbie samobójczej. Obdarzona talentem Misty staje się bezwolnym narzędziem w rękach tajemniczej, zamkniętej społeczności wyspy Waytansea, pragnącej za wszelką cenę utrzymać swój uprzywilejowany status i odrębność. Tytułowy dziennik okazuje się nie tyle wyznaniem Misty, ile gotowym zapisem jej przeznaczenia. Palahniuk niespiesznie ujawnia intrygę i stopniowo buduje napięcie, tworząc przerażającą opowieść o osaczeniu i manipulacji.

Powieść opisuje wczesny okres istnienia Ekumeny. Bohaterem jest kosmoetnograf, którego statek zostaje zniszczony przez wrogów Ligi Światów. Rocannon angażuje mieszkańców planety, wybierając się z nimi na awanturniczą wyprawę, mającą na celu zniszczenie bazy agresorów. Podczas niej odkrywa w sobie nieznany wcześniej dar telepatii.