Szyszkin Michaił Kolejność książek (chronologicznie)

Na pozór banalna historia. Ona i on. Spotkanie na letnisku. Pierwsza miłość. Listy pełne najintymniejszych zwierzeń. Potem wybucha wojna – on musi jechać do Chin, tam walczyć, cierpieć, może nawet zginąć. Korespondencja jednak trwa nieprzerwanie, stając się odbiciem życia z jego radościami i – częściej – dramatami. Konflikt między rodzicami a dziećmi, związek bez miłości, zdrada, niespełniona potrzeba macierzyństwa, śmiertelna choroba – wszystko to zostaje przelane na papier. Listy bowiem są swoistą kapsułą czasu i zawsze znajdują adresata. Nawet jeśli czas biegnie innym torem dla niej i innym dla niego, a przeszłość miesza się z teraźniejszością. Do spotkania kochanków dochodzi bowiem w listach. Tam, gdzie są miłość i śmierć, jest też odrodzenie.

Główny bohater, podobnie jak autor, prowadzi życie rosyjskiego tłumacza współpracującego ze szwajcarskimi służbami emigracyjnymi. Historie osób ubiegających się o azyl, które wysłuchuje, tworzą wiele odrębnych opowiadań, przeplatając się z jego codziennością, treścią książki, którą czyta, oraz listami do tajemniczego Nabuchodonnozora, wzbogaconymi o osobiste wspomnienia. Jako pierwszy narrator wciela się w różne postacie, przedstawiając ich losy w różnych konwencjach i stylach. Czytelnik znajdzie tu drastyczne opisy zbrodni, życie więzienne i wojskowe, a także poruszające historie miłosne, realistyczne opisy oraz elementy baśniowej fantastyki i snu. W utworze zawarta jest druga powieść – dziennik popularnej w latach 30. XX wieku śpiewaczki, który sugestywnie oddaje psychikę dziewczęcą i kobiecą oraz życie Rostowa nad Donem w czasach carskich, a potem Moskwy i Paryża lat 20. Włos Wenery to także powieść o pisaniu powieści, ukazująca wskrzeszającą rolę słowa pisanego i dzieła sztuki. Michaił Szyszkin, ur. w 1961 roku, ukończył studia anglistyczne i germanistyczne w Moskwie, był dziennikarzem i nauczycielem. Debiutował w 1993 roku, a jego druga powieść zdobyła rosyjską Nagrodę Bookera w 2000 roku. Trzecia powieść, Włos Wenery, została wyróżniona rosyjską nagrodą „Bolszaja Kniga” w 2006 roku.