Giszczak Jacek Książki

Literacki hołd jednego z największych skandalistów naszych czasów złożony mistrzowi opowieści grozy. Howard Phillips Lovecraft, ateista, skrajny rasista i aspołecznik, mimo kontrowersyjnej reputacji, przyciąga miliony czytelników na całym świecie. Jego dzieła, takie jak Zew Cthulhu, W górach szaleństwa i Coś na progu, stały się kanonem horroru oraz inspiracją dla wielu twórców. Fenomen H.P. Lovecrafta analizuje Michel Houellebecq, prowokator i autor bestsellerów, takich jak Mapa i terytorium czy Uległość. H.P. Lovecraft. Przeciw światu, przeciw życiu to nie tylko portret Lovecrafta, ale także odsłonięcie prywatnego oblicza Houellebecqa, który z uwagą przygląda się dziełom swojego mistrza. Mimo upływu niemal stu lat dzielących ich twórczość, obaj pisarze łączy nić porozumienia oparta na kontrowersyjnych opiniach i nihilistycznym spojrzeniu na świat. Ponowna lektura eseju Houellebecqa, niemal 30 lat po jego pierwszym wydaniu, ujawnia wrażliwość autora oraz przyczyny braku przystosowania do rzeczywistości. Houellebecq postrzega tę książkę jako powieść z jednym bohaterem – H.P. Lovecraftem, z koniecznością przytoczenia autentycznych faktów. Michel Houellebecq, ur. 1956 r., to jeden z najsławniejszych współczesnych francuskich pisarzy, eseista i poeta, laureat wielu nagród literackich, którego prace przetłumaczono na ponad czterdzieści języków.

Trzydziestotrzylatek zaczyna zaskakiwać mieszkańców swojej wioski, przejawiając nietypowe zdolności. Woda przemieniona w wino na weselu młodej pary, uzdrowienie małego chłopca i trędowatego, przywrócenie zmysłu wzroku niewidomemu… Trzydzieści siedem cudów nie przyniosło jednak mężczyźnie chwały, a potępienie. Poddany sądowi słyszy nieodwołalny wyrok: ukrzyżowanie.

Intelektualista. Prowokator. Eksperymentator. Powrót wielkiego powieściopisarza. Po dwunastu latach od wydania Łaskawych, monumentalnej powieści o kulisach Zagłady, jednej z najważniejszych książek XXI wieku, Jonathan Littell powraca do gatunku, który zarzucił na rzecz reportażu i eseistyki. Bohater Starej historii błąka się po miejscach przypominających labirynt, wplątuje w niezrozumiałe wydarzenia, tworzy przelotne relacje z napotkanymi osobami, zmienia płeć i tożsamość. Czas staje się płynny, napięcie narasta, logika snu wyznacza bieg akcji. Balansując na granicy realności i fantazmatu, sięgając po najbardziej drastyczne środki wyrazu i nie stroniąc od prowokacji, w języku o matematycznej wprost precyzji Littell opowiada historię z głębin ludzkich emocji: samotności, pożądania, tęsknoty. Stara historia to niemal pornograficzna podróż do kresu nocy. Tekst wyrastający z tradycji markiza de Sade’a, Céline’a, Bataille’a. Hipnotyzująca i prowokująca opowieść o niepamięci, skrywanych fantazjach i zaspokajaniu prymitywnych instynktów.