Tomasz Kwiecień Książki

»Hołd dla Trumana Capote'a na cienkiej granicy między reportażem a powieścią.« W marcu 2016 roku Manuel Foffo i Marco Prato, dwaj młodzi mężczyźni z dobrych domów, przez wiele godzin męczą młodego Lucę Varani, aż do jego śmierci, w mieszkaniu na obrzeżach Rzymu. Sprawa szokuje i staje się pożywką dla mediów. Czy mordercy są perwersyjni? Uzależnieni od kokainy? A może to dzieło diabła? Nicola Lagioia początkowo towarzyszy sprawie jako reporter: zbiera dokumenty i zeznania, spotyka rodziców Luci Varani i zaczyna korespondencję z jednym z morderców. W ramach swoich badań Lagioia zagłębia się w nocny Rzym. Miasto, które jest niezamieszkałe, a jednocześnie pełne życia, nawiedzone przez szczury i dzikie zwierzęta, zniszczone przez korupcję i narkotyki, a jednocześnie zdolne do przekazywania mieszkańcom uczucia wolności, jak żadne inne miejsce na świecie. Miasto, które w tym czasie nie ma burmistrza, ale dwóch papieży. Z początkowej fascynacji bezpodstawnym złem wyłania się złożona analiza rozczarowanych oczekiwań, seksualnych nieporozumień, poszukiwania tożsamości i zagubienia, zawsze związana z Rzymem, miastem, które przetrwa wszystko.

Opowieść oparta na prawdziwej historii niekoronowanych królów Sycylii przedstawia losy ambitnej rodziny Florio, która pragnie zdobyć bogactwo i władzę. Autorka Stefania Auci odkrywa mroczne sekrety, miłości, zdrady oraz brutalne akty zemsty, które naznaczyły stulecie ich wpływów. Florio przybywają na Sycylię po trzęsieniu ziemi, nie mając nic poza ubraniami. Mimo wojen napoleońskich i niszczycielskich plag, rodzina zaczyna nowe życie. Vincenzo, odrzucony przez arystokratyczną kochankę, przysięga pomścić swój honor, dążąc do stania się najbogatszym człowiekiem we Włoszech. Poświęca miłość i rodzinę, aby zdobyć to, co nie należy mu z urodzenia. Kobiety z rodziny Florio, nie chcąc ustępować mężczyznom, walczą o swoje miejsce w społeczeństwie. Giulia, mimo bycia tylko kochanką, inteligentnie zarządza imperium z cienia, a Angelina, urodzona jako bękart, kształtuje swoją przyszłość wbrew woli ojca. W tej epickiej i intymnej opowieści o władzy, pasji i zemście, wzloty i upadki rodziny odzwierciedlają uniwersalne pragnienie, by stać się kimś więcej niż tym, kim się urodziliśmy.

Jaka jest cena wolności? Po wielu latach u boku Severina Anna znika bez śladu. Rok później mąż postanawia opuścić wyspę, na której żyli, i wyrusza na jej poszukiwania. Ta podróż po Sycylii prowadzi Severina do konfrontacji z przeszłością, odkrycia motywacji swoich działań oraz zmierzenia się z druzgocącą prawdą. Próbując zrozumieć decyzję żony, mężczyzna porządkuje wspomnienia. Opowieść Anny ukazuje kobietę walczącą z ograniczeniami narzuconymi przez los oraz oczekiwaniami społecznymi, które definiują jej życie. Autor sugeruje, że każda wolność wiąże się z przemocą, a szczęście często rodzi ból innych. Powieść Correntego to jeden z najbardziej docenionych debiutów ostatnich lat. Severin, poszukując żony, wraca do przeszłości, analizując swoje decyzje. Proza jest niezwykle dojrzała, a autor jasno przedstawia, jak wolność splata się z przemocą, a szczęście z nieszczęściem. Poznanie tej brutalnej prawdy wymaga doświadczenia. Ucieczka Anny to wybitna powieść, w której retrospekcje prowadzą do wniosku, że jej decyzja była w pewnym sensie nieunikniona.

Wyobraźcie sobie stół nakryty białymi talerzami pełnymi wykwintnych potraw. Zielona fasolka z roztopionym masłem, zniewalający zapach pieczonej papryki oraz tekstura jabłkowego strudla i świeżo upieczonego chleba. Na horyzoncie dziesięć młodych, wygłodzonych kobiet gotowych do jedzenia. Jesteśmy w kwaterze głównej Hitlera w 1943 roku; wojna sieje spustoszenie, ale one są tutaj i czują głód. Co się wydarzy później, ma niewielkie znaczenie... „Jedzcie!” – rozkazują żołnierze SS: są degustatorkami jedzenia Führera i muszą czekać godzinę, aż strażnicy upewnią się, że potrawy nie są zatrute. W mrocznej atmosferze tego perwersyjnego bankietu, który może być ich ostatnim, młode kobiety i wojskowi tworzą niezwykłe sojusze, ale czy coś może być niezwykłego, gdy żyjemy na krawędzi? Inspirując się prawdziwą historią Margot Wölk, degustatorki Hitlera, Rosella Postorino prowadzi nas przez labirynt pragnienia, opowiadając historię Rosy Sauer, młodej kobiety, która w obliczu przemocy historii pragnie smakować życie, w tym zakazane przyjemności, czekając na męża, który nie wraca: kobieta pragnąca poczuć się żywa.

Aby stawić czoła Himalajom, potrzebna jest prawdziwa wyprawa. Ale jeszcze bardziej potrzebni są dobrzy towarzysze podróży. Zapis podróży, którą Paolo Cognetti, laureat Premio Strega za Osiem gór, odbył na krótko przed swoimi czterdziestymi urodzinami, tuż przed przejściem przez grań młodości. W końcu pojechałem w Himalaje. Nie po to, by się wspinać na szczyty, o czym marzyłem jako dziecko, ale żeby poznawać doliny. Chciałem zobaczyć, czy jeszcze gdzieś na świecie istnieją prawdziwe pierwotne góry, ujrzeć je na własne oczy, nim i one zginą. Wyruszyłem z opuszczonych zurbanizowanych Alp i znalazłem się w najdalszym zakątku Nepalu, w małym Tybecie, który przetrwał i trwa w cieniu Tybetu wielkiego i już na zawsze utraconego. Przemaszerowałem trzysta kilometrów i przeszedłem przez osiem przełęczy leżących na wysokości ponad pięciu tysięcy metrów, nie zdobywając po drodze żadnego szczytu. Towarzyszyła mi kultowa książka, pies napotkany po drodze i paru przyjaciół: po powrocie pozostali mi przyjaciele. Czym jest wyprawa w góry bez zdobywania szczytu? Aktem wyrzeczenia się przemocy, pragnieniem zrozumienia, krążeniem wokół sensu własnej wędrówki. Ta książka jest zapisem prawdziwej podróży ale i opowieścią o tym, że choć w górach chodzi się samotnie nawet wtedy, gdy idzie się z innymi, to poczucie oddalenia i odkrywania świata umacnia przyjaźnie.

W włoskim górskim miasteczku Nevada Augusto de Boer nie jest w stanie samodzielnie utrzymać rodziny z uprawy tytoniu. Latem ukrywa kilka liści tytoniu przed kontrolerami i w późną jesień przekracza ściśle strzeżoną granicę do Austrii, aby wymienić cenny tytoń na żywność. W roku 1893 postanawia zabrać ze sobą najstarszą córkę, Jole, która towarzyszy mu w tej przygodzie. Trzy lata później, gdy Augusto znika bez śladu po kolejnej wyprawie do Austrii, Jole musi wyruszyć sama, aby przemycać, gdyż rodzina grozi głód. W trakcie swojej podróży przez Dolomity staje w obliczu nie tylko uzbrojonych strażników granicznych i przebiegłych przemytników, ale także dziwnych plotek o swoim ojcu. Początkowo nie traktuje ich poważnie, jednak z czasem w jej sercu kiełkuje ziarno wątpliwości...

Je-li možné oslavovat Boha tělem, znamená to, že i ono je hodné slávy. Tertulián, spisovatel 2. století, tvůrce křesťanské latiny, to vyjádřil stručně: Caro salutis est cardo, tělo je stěžejním místem spásy. Rozpoznávacím znamením pravého křesťanství je vyznání, že Syn Boží se stal opravdu a zcela člověkem a chtěl jím už na věky zůstat. Jednoduchým důsledkem této skutečnosti je vyznání, že naším cílem není nesmrtelnost duše, ale vzkříšení těla. Pro křesťana není tělo obalem, kterého se jednou zbavíme, ale chrámem Ducha, který bude zbožštěn, přestože zůstane vždy hmotný. Tělo si zaslouží lásku a úctu. Bůh jím nepohrdá, on je stvořil. Tato základní pravda se odráží v praxi modlitby církve vyjádřené v chrámu, ikoně a liturgii, kde je zapojena i hmota. Křesťanské docenění těla není kultem dočasnosti, ale uctíváním Stvořitele a Spasitele. Knížka mluví o vnějším rozměru liturgie, o významu nejprostších gest, o úctě k minulosti, o tom, že Bůh si vyvolil to nejvíce lidské, aby k sobě přitáhl člověka; o tělesnosti, kterou Bůh stvořil a které požehnal, aby se stala nástrojem setkání s jeho láskou a jeho tajemstvími.

Torino, 1935. Mancano poche settimane all'uscita di «Saturnalia», rivista di gialli. Anita, appassionata del suo lavoro, digita con attenzione mentre Sebastiano Satta Ascona le detta la traduzione di racconti americani. La sua concentrazione è accentuata dal fatto che le protagoniste di queste storie sono donne detective, abili e affascinanti, che sfidano le convenzioni maschili. Anita, stanca delle restrizioni del regime fascista, ha rinviato il matrimonio per dedicarsi al lavoro e legge libri proibiti che parlano di libertà e uguaglianza. Tuttavia, sa che nella realtà poche donne sono veramente libere; il regime si vanta di proteggerle, ma in verità il potere è sempre maschile. Quando Gioia, una ragazza madre, viene trovata morta vicino alla villa dei genitori affidatari di suo figlio, l'evento viene liquidato come un incidente. Anita, pur non conoscendo Gioia, è spinta dalla sua intuizione a scoprire la verità, anche se ciò significa avventurarsi in ambienti pericolosi. Perché la giustizia può trovarsi nei luoghi più inaspettati, persino tra le pagine di un libro.