Norbert Radomski Książki

Znakomita, bogato ilustrowana historia starożytnego Egiptu autorstwa Toby'ego Wilkinsona ukazuje jedną z najdłużej trwających cywilizacji. Autor zdejmując złote maski z władców, przybliża życie zwykłych ludzi, bazując na papirusach wydobytych z piasków pustyni. Na przestrzeni trzech tysięcy lat odnajdujemy elementy epickiej powieści: olśniewające dwory, intrygi dynastyczne, mroczne skrytobójstwa i heroiczne bitwy, a prawda historyczna okazuje się jeszcze bardziej fascynująca. Dzieje tego pierwszego państwa narodowego to nie tylko budowa piramid czy Kamień z Rosetty, ale przede wszystkim nieustanne próby zjednoczenia zróżnicowanego kraju. Autor, łącząc gawędziarski styl z dogłębną znajomością hieroglifów i ikonografii, uwzględnia najnowsze badania, odsłaniając propagandę monarchii, polityczne rozgrywki oraz wyjątkowe osiągnięcia architektoniczne i kulturowe. W narracji pojawiają się zarówno wielkie postacie, jak Hatszepsut, Nefertiti czy Echnaton, jak i autentyczni przedstawiciele społeczeństwa, tacy jak dworski skryba, chłop urzędnik czy dowódca armii faraona.

Upadek Rzymu i jego historia fascynują historyków, ale opowieść o tym, jak imperium zostało zdobyte, jest równie porywająca. Rzym, który w VIII i VII wieku p.n.e. wyłonił się z grupy wiejskich osad, stał się dominującą potęgą starożytnego świata. Historyk Anthony Everitt przedstawia historię wzrostu Rzymu do chwały w sposób erudycyjny, pełen lekcji dla współczesnych czasów. Maluje niezatarte portrety wielkich Rzymian i nie-Rzymian, którzy odcisnęli swoje piętno na rzymskim świecie. Opisuje zderzenie patrycjuszy i plebejuszy, które definiowało politykę Republiki. Ukazuje, jak przebiegła strategia Rzymu oferującego obywatelstwo pokonanym poddanym przyczyniła się do rozszerzenia zasięgu rosnącego imperium. Przedstawia również erozję norm konstytucyjnych, która towarzyszyła imperialnej ekspansji Rzymu, gdy stare nawyki politycznego kompromisu ustąpiły miejsca przemocy i wojnie domowej. W końcu niewyobrażalne bogactwo i władza zniszczyły tradycyjne cnoty Republiki, a Rzym pozostał triumfujący wszędzie, z wyjątkiem własnych granic.