Gerrit Krol Książki

In wat misschien wel Krols beste roman tot dusver is, laat hij een computer de behoefte voelen mens te worden. Adam heet de automaat en hij krijgt een lichaam, gaat zelfs een vrouw liefhebben, maar wordt ten slotte toch ontmanteld. Door hem als hoofdpersoon te kiezen heeft Krol zich in staat gesteld om de mensen en de wereld te bekijken vanuit een ongebruikelijk standpunt, het standpunt van de computer. Aangezien de intelligentie van de computer, z'n inzicht, geprogrammeerd wordt door mensen (zelfs Adams menswording is in het programma inbegrepen) levert zijn kijk op de dingen niet iets onmenselijks op, maar juist iets heel ontroerends. Adam doorziet gebeurtenissen, bewegingen in de werkelijkheid en denkprocessen, alsof hij vanuit de absolute stilstand het diepgaandste oordeel heeft over wat er in het domein van de beweging geschiedt. 'Ik ben dood en daarom denk ik,' zegt hij ergens. Door het hele boek heen speelt de metafoor met het schrijven; het is namelijk de schrijver zelf die door alle kieren (regels wit) in dit proza heen hoorbaar is.De man achter het raam is intelligent, beeldend, humoristisch, spannend. Gerrit Krol neemt een volstrekt eigen plaats in in de Nederlandse literatuur, door zijn combinatie van alfa- en bèta-elementen, waarbij het geheel zich in elk detail weerspiegelt. In 1986 werd hem de Constantijn Huygensprijs toegekend.

Interviews met hedendaagse Nederlandse schrijvers, dichters en essayisten.

Een Fries huilt niet - dat zegt een moeder tegen haar kind, wanneer het huilt. Geen wonder dat dat kind zich ontwikkelt tot een kampioen van de droge ogen. Het wordt zelfs voorzien van een gemoedstoestand die het in staat stelt door de regen te fietsen zonder een natte trui te krijgen. En later, waar is hij dan niet al toe in staat hij zorgt ervoor dat de vuurtoren (i bit informatie) zijn eigen storingen verhelpt, zodat hij er in zijn vrije tijd niet meer heen hoeft, die eindeloze Maasvlakte over, vergezeld van zijn vrouw. Die vrouw - is heel anders dan hij. Hij zou dat overigens ook niet anders willen. Ze heeft veel vrienden, die niet zijn vrienden zijn. Ze is er vaak niet. Heeft ze diepte? Misschien, maar het is niet de zijne. Ze is mooi. Om te huilen. Maar een Fries huilt niet.

Zwervend door drie werelddelen, noteert de verteller, een computerprogrammeur die gefascineerd wordt door vrouwelijke vormen, zijn ontmoetingen met en gedachten over allerlei soorten vrouwen.

Kleine keuze uit het werk van de Nederlandse schrijver (1934- ).

Dutch

Ieder kind maakt wel eens zo'n lijstje. Gerrit Krol moet het in zijn jeugd ook hebben gedaan: Korreweg, Groningen, Nederland, Europa, de wereld, het heelal. De geboortegrond als episch centrum van veiligheid en trots.Krol beoefent de herinneringskunst door de plaatsen af te wandelen, die telkens een schat aan verhalen, gebeurtenissen, beelden in herinnering roepen. Het ouderlijk huis aan de Korreweg, de tuin achter het huis, de brandgang, de kerk, de school, het schuurtje van de buurman. Zonder een zweem van nostalgie worden we in dit boek verplaatst naar die voorgoed verdwenen wereld van de jaren veertig en vijftig en wordt deze roman ook een vergeetwoordenboek, een beschrijving van zaken en rituelen die allengs in onbruik zijn geraakt.

De hoofdfiguren van "De laatste winter" zijn de Russische fysicus Paul Kolodner en de Schotse salespromotor John Ax. Zi jhebben niets anders met elkaar gemeen dan dat zij zo'n vijftien jaar geleden in dezelfde Constallatioin naar Zuid-Amerika zijn gevlogen en geen van beiden ooit weer naar Europa zijn teruggekeerd. Kolodner vindt zijn bestemming in het altijd zomerse Caracas, waar hij zittend op zijn terras wegdroomt in fantasieën over denkmachines die hij zal ontwerpen, over vakanties die hij zal ondernemen en over zijn buurvrouw Zoraima, waar hij iets mee zal beginnen. Ax, verbonden aan de Britse ambassade in het vaak zo door de koude oceaanmist getekende Lima, verzorgt filmavonden, bezoekt party's en probeert de rest van zijn tijd door te komen met kleine 'affaires', die altijd anders verlopen dan hij zich wenst. Beiden verkeren in een, voor hen zelf, even aangename als uitzichtloze positie.

Verhalen van binnenlandse schrijvers over Friesland.