Svetlana Alexievitch Książki

Wojna nie ma w sobie nic z kobiety była gotowa w 1983 roku, lecz przez dwa lata leżała w wydawnictwie z powodu oskarżeń o pacyfizm i podważanie heroicznego obrazu kobiety radzieckiej. W okresie pieriestrojki książka ukazała się w odcinkach w dwóch rosyjskich czasopismach i została opublikowana w dwóch wydawnictwach, osiągając nakład prawie dwóch milionów egzemplarzy. Na jej podstawie powstał cykl filmów dokumentalnych, nagrodzony Srebrnym Gołębiem na Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Lipsku. Autorka, Swietłana Aleksijewicz, znana białoruska reporterka, dokumentuje wojenne losy kobiet, które walczyły w drugiej wojnie światowej. Książka nie zawiera patetycznych komentarzy, a jedynie relacje kobiet, które przeżyły wojnę jako żołnierze, zwiadowcy i dywersantki. To nie tylko zbiór wyznań, ale także odkrycie nieznanego obrazu codzienności sowieckiej, pełnego cierpienia i wojennych przygód. Aleksijewicz walczy o pamięć, ukazując zapomniane historie, które muszą na nowo ujrzeć światło dzienne.

Nie sposób go z nikim pomylić, choć jest podobny i zarazem niepodobny do reszty ludzkości. Ma własny słownik i doskonale wie, co jest dobre, a co złe. Paszport radziecki przechowuje jako najcenniejszy skarb. 'Homo sovieticus'. Nie umarł wraz z upadkiem imperium, za to musiał stawić czoła nowej rzeczywistości, gdy wbrew przewidywaniom Marksa po socjalizmie nastąpił kapitalizm, ojczyznę zastąpił supermarket, a władzę przejęli handlarze i cinkciarze. Wiecznie żywy, chętnie opowiada o swoich bohaterach i męczennikach, o nadziejach i rozczarowaniach, o złości, frustracji i zderzeniu z rzeczywistością. To z tych opowieści, domowych i osobistych składa się nowa niezwykła książka wybitnej białoruskiej autorki, wymienianej w gronie kandydatów do Nagrody Nobla. Swietłana Aleksijewicz po raz kolejny oddaje hołd zwykłemu człowiekowi, którego losy przeplatają się z Historią. Książka Aleksijewicz została uznana za najlepszą książkę 2013 roku we Francji, a jej autorka otrzymała francuską nagrodę Médicis w kategorii esej. 'Swietłana Aleksijewicz nie osądza – ona w każdej sytuacji szuka sedna zjawisk, najgłębszych przyczyn; równie ważne jest dla niej to, co jednostkowe, szczególne ludzkie losy, jak i najszersze znaczenia zdarzeń. Ta podwójność spojrzenia i empatia są jej wyjątkowym darem.' Agnieszka Holland

Bringing together dozens of voices in her distinctive style, Last Witnesses is Svetlana Alexievich's collection of the memories of those who were children during World War II. These men and women were both witnesses and sometimes soldiers as well, and their generation grew up with the trauma of the war deeply embedded in them--a trauma that would forever change the course of the Russian nation. This is a new version of the war we're so familiar with. Alexievich gives voice to those whose stories are lost in the official narratives, creating a powerful alternative history from the personal and private experiences of individuals. Collectively, these voices provide a kaleidoscopic portrait of the human consequences of the war

Winner of the Nobel Prize in Literature 'Absolutely essential and heartbreaking reading. There's a reason Ms. Alexievich won a Nobel Prize' - Craig Mazin, creator of the HBO / Sky TV series Chernobyl - A new translation of Voices from Chernobyl based on the revised text - In April 1986 a series of explosions shook the Chernobyl nuclear reactor. Flames lit up the sky and radiation escaped to contaminate the land and poison the people for years to come. While officials tried to hush up the accident, Svetlana Alexievich spent years collecting testimonies from survivors - clean-up workers, residents, firefighters, resettlers, widows, orphans - crafting their voices into a haunting oral history of fear, anger and uncertainty, but also dark humour and love. A chronicle of the past and a warning for our nuclear future, Chernobyl Prayer shows what it is like to bear witness, and remember in a world that wants you to forget. 'Beautifully written. . . heart-breaking' - Arundhati Roy, Elle 'One of the most humane and terrifying books I've ever read' - Helen Simpson, Observer

This is not a book about Chernobyl, but about the world it has left us. Alexievich spent three years interviewing dozens of survivors, victims and witnesses. This is their testimony, their voices, and they are unforgettable

Winner of the Nobel Prize: "For her polyphonic writings, a monument to suffering and courage in our time." --Swedish Academy, Nobel Prize citation

Более двадцати лет назад Советский Союз распался, русские открыли для себя мир, а мир открыл русских. На мгновение казалось, что начинается роман, но любовь быстро закончилась. В то время как на Западе все еще идеализируют Горбачева, а на Востоке Путин слишком широко интерпретирует понятие «демократия», многие бывшие советские граждане – в том числе молодежь – с ностальгией вспоминают социалистических государственных деятелей прошлого. Исследовательница Светлана Алексиевич дает слово сотням свидетелей о их жизни во время и после Советского Союза: хорошие и не очень хорошие люди; виновные и жертвы; сторонники перестройки и закоренелые сталинисты. С удивительной открытостью они рассказывают, как переворот 1991 года повлиял на их жизненный путь, как изменилось их мировоззрение, как им пришлось искать новую идентичность. Конец Красного человека обнажает душу травмированного, разделенного народа. Они тоже являются Европой.